Friday, November 30, 2012

The Boyfriend's Death

A girl and her boyfriend are making out in his car. They had parked in the woods so no one would see them. When they were done, the boy got out to pee and the girl waited for him in the safety of the car.
After waiting five minutes, the girl got out of the car to look for her boyfriend. Suddenly, she sees a man in the shadows. Scared, she gets back in the car to drive away, when she hears a very faint squeak... squeak... squeak...
This continued a few seconds until the girl decided she had no choice but to drive off. She hit the gas as hard as possible but couldn't go anywhere, because someone had tied a rope from the bumper of the car to a nearby tree.
Well, the girl slams on the gas again and then hears a loud scream. She gets out of the car and realizes that her boyfriend is hanging from the tree. The squeaky noises were his shoes slightly scraping across the top of the car!!!

Example #2:
As told by Isabel Espaldon:
Here's a story my mom told to me and my friends when I was about seven years old. You can imagine I was scared to death...
A woman and her boyfriend were on their way home from somewhere (not important) one night, and suddenly his car ran out of gas. It was about one in the morning and they were completely alone in the middle of the nowhere.
The guy stepped out of the car, saying comfortingly to his girlfriend, "Don't worry, I'll be right back. I'm just going to go out for some help. Lock the doors, though."
She locked the doors and sat restlessly, waiting for her boyfriend to come back. Suddenly, she sees a shadow fall across her lap. She looks up to see... not her boyfriend, but a strange, crazed looking man. He is swinging something in his right hand.
He sticks his face close to the window and slowly pulls up his right hand. In it is her boyfriend's decapitated head, twisted horribly in pain and shock. She shuts her eyes in horror and tries to make the image go away. When she opens her eyes, the man is still there, grinning psychotically. He slowly lifts his left hand, and he is holding her boyfriend's keys... to the car.

Analysis: "The Boyfriend's Death" is reminiscent of the hook-man legend, in which a pair of teenagers necking on Lovers' Lane race off in a fright after hearing a radio alert about a murderer on the loose with a hook for a hand. On returning home they discover, to their horror, a bloody hook dangling from one of the car door handles.
Whereas the protagonists of "The Hook" escape with their lives, the present tale concludes with the boyfriend murdered and the girlfriend in fatal jeopardy (though in some variants she is ultimately rescued by passersby). Folklorists regard both narratives as examples of cautionary tales but tend to interpret their meanings differently. "The Hook" is usually read as a warning against adolescent sexual activity; "The Boyfriend's Death" has been interpreted as a more generalized warning not to stray too far from the safety of home. "On a literal level a story like 'The Boyfriend's Death' simply warns young people to avoid situations in which they may be endangered," writes folklorist Jan Harold Brunvand, "but at a more symbolic level the story reveals society's broader fears of people, especially women and the young, being alone and among strangers in the darkened world outside the security of their own home or car." (The Vanishing Hitchhiker, W.W. Norton, 1981.)
Thematically, "campfire stories" such as these have much in common with the plot lines of modern horror movies, but there is an important difference. Typically, the villains in slasher films exhibit supernatural traits such as inhuman strength and "unkillability" (e.g., Michael Myers in Halloween and Freddie in Nightmare on Elm Street), while the hook-handed madmen and crazed axe murderers of urban legendry are only slightly exaggerated versions of the real-life serial killers we read about in newspaper headlines.

From: http://urbanlegends.about.com/od/horrors/a/boyfriend_death.htm

Bitch Please!

There's something else that I hate about some people.
They try to convince others that they have passed many unfortunate things in their lives. Well, both of them have their families, a home, food, they are free to say what they want, they don't suffer from a deadly decease, they are not disabled/blind/deaf etc, no one tried to kill them ... 
Just because they self harm doesn't mean there life has been so horrible that they don't want to talk about things that happened to them.
I was with one of these people, hanging out after school (don't know why; guess she wasn't that stupid then). Well, we were walking and i saw some scars (not very big or anything) on her hand. She was obviously cutting herself. I asked her and she was like "Nevermind." 
Her face reminded me of the old men, who survived from the WW2 and their grandchildren asked him "hey grandpa, where did you loose your legs?" and they answer "Nevermind".
She thought that it was pretty much the same thing? She thinks that in 15 years of life in this world she suffered enough?

There are people starving out there, with no home and family. There are little children who can do anything to get some food. There are little boys who get blind by their bosses in order people to feel pity about them and give them some money, when they can hardly stay alive. There are little girls out there who are raped and hit almost everyday and their lives are hell.
Yes, these children can feel that way when they are 15. But not you and me. No, this is just not right.


Thursday, November 29, 2012

What is a talent?

Today at arts class our lovely professor (who's the most annoying person I’ve ever met in my whole life. But that has nothing to do with my story), came into class and said we were having a test. Of course we all thought she was kidding (she wasn't) so she gave us a of piece paper and told us to draw an eye (i know it seems completley irrelevant with the theme of this article but keep reading). Well she had some drawing with her and showed them to us to get some ideas (she actually wanted us to copy them but I’m not going to judge her about that right now). So one of the drawings was some 7th grader's (I have to admit it was pretty good). So she spent the whole hour saying how good his drawing was and how he was better than anybody else (she actually said that) and what a talented kid he was that he should go to some art school (bitch).
I know what you're thinking that I’m jealous of him, I’m not i haven't envied a single person in my whole life. Why should i be jealous of him? The main subject of this is talent. She spent all that time saying what a talented kid he was. And then it hit me why she said how talented he was and not how hard he tried to reach that level? Was he born that talented? Talent is an ability you are born with or you earn it on the way? I never thought talent like that and it makes me curious? I know that if somebody tries hard he can get better but talent is about being the best right? So how hard you have to try to be the best?
it's unfair when somebody is a priority in your life and you're just an option in his :c

Wednesday, November 28, 2012

time never heals anything

As i said in the tittle time never heals anything. All wounds can't heal by themselves. You have to make some efort. It's like being in love with somebody and expecting him to make the first move. Well trust me he won't.
But relashionships is not the main theme of this. Being in need and doing nthing about it is. And when i say in need don't expect something really big it can even be a need for a friend. But still ppl don't walk up to you and are like ''wanna be friends?'' It's up to you not to stay all alone and miserable for the rest of your life. If you already have a friend that's fine but don't take any one for gruanted. Relashionships get ruined ppl die that kind of fun stuff (yay). So next time you're sad don't stand there doing nothing and listen to the sadest songs you can find in your i-pod. It's just a waste of time and trust me you don't have that much time to waste it with that shit. Just keep on going no matter how hard it is. 'Cause moving on will make you feel better not a time of endless apathy.

I'm like that most of the time from Monday...:(

Tuesday, November 27, 2012

I never smile. So what?

Why ppl say that when you're happy you smile? How a facial expresion makes any difference? It doesn't. At least to me.. Some others say it's even attractive. Well if you have a crush on him/her you obviously like him no matter what he/she does. I suppose they just like that he/she is happy or else i just don't get it. I never smile it was never a prob. I think at least nobody said anything about it. What can i say it  just doesn't come out naturally. I'm really akward when I smile even in pictures.  I guess If that's the way to find a bf/gf i guess i'll just stay forever alone. Lawl. I don't even care ppl let you down no matter how much you smile. It's pointless. I just don't and posibly never will so try get used to it.
P.s. If you think that i'm that kind of person that's depressed all the time you're wrong. I'm like hyper all the time. There's a difference between being some weird ''emo'' kid and not smiling.

Sick (and tired)

Όταν έφυγα από το σχολείο, θεωρήθηκα τυχερή που έκανα μόνο μια ώρα μάθημα και μετά έφυγα να πάω στο γιατρό γιατί ήμουν άρρωστη.
 Ναι ρε παιδιά δηλαδή να κάνεις μάθημα στο σχολείο είναι πιο βαρετό από το να περιμένεις δύο ώρες(σοβαρά, δυο ώρες περίμενα) σε ένα προθάλαμο ιατρείου με πέντε βαρήκοες γιαγιάδες...*αψου*
Πάντως, για να χαίρονται τόσο οι μαθητές που είναι άρρωστοι επειδή δεν θα πάνε σχολείο κάτι δεν πρέπει να πηγαίνει καλά. Το λέω για όσους γονείς δεν έχουν πάρει στα σοβαρά το "δεν θέλω να πάω σχολείο".

Monday, November 26, 2012

-Μπορώ να διαβάσω τη σκέψη σου. Σκέψου ένα νούμερο.
-Σκέφτεσαι το 23.
-Ποιό σκέφτεσαι;
-Την Ελένη.

Έξω από το κινέζικο...
"Κάνε την κινέζα"
Έξω από το μαγαζί με οπτικά...
"Δεν βλέπονται"
Στο μάθημα των θρησκευτικών...
"Μ+Χ; Μαρία και Χρίστος;"
Έξω από τράπεζα...
"Θα την αδειάσουμε"

Ναι τα έχει πει όλα αυτά ΕΝΑ άτομο...Και όχι δεν τα έλεγε επίτηδες...:)

Sunday, November 25, 2012

If there's something i hate more than that bitch is MONDAYS!

Αυτό το ΣΚ

Το Σαββατόβραδο αυτό το ΣΚ ήταν οk. Κάτσαμε κάνα δυο ώρες στο cafe, παίζαμε uno και τάβλι, την πλάκα μας την κάναμε. Μετά κάναμε τη βόλτα μας και είδαμε το 'μαλλιοτράβηγμα' αλά 'δεν θέλω να σπάσω κανένα νύχι'. Καλά περάσαμε. :).

Saturday, November 24, 2012

Μαλλιοτράβηγμα του αιώνα...:Ρ

Ήταν κάτι άκυρες και η μια έβριζε την άλλη ή κάτι τέτοιο. Σε κάποια φάση έγινε φασαρία έξω από ένα club. Ήταν αυτές οι δυο, με δυο τρεις φίλες τους να τις "υποστηρίζουν". Κατέληξαν να μαλώνουν για το πια είναι πιο πουτάνα από την άλλη.
Φράση της ημέρας: ¨"
Εγώ τουλάχιστον γ*μιέμαι, αλλά δεν πληρώνομαι κιόλας."

Friday, November 23, 2012

Nobody cares?

There are times when you actually believe that nobody cares, that the whole world is against you or you think that you had enough. Then you want to die, run away and you think that everything you ever done, thought, believed was wrong. I'm not trying to be judgmental. I've been there, to be honest i still am. But as I rethink about it I'm like ''There is no way that nobody cares. My parents do, my -to be honest few, but true- friends do. Even the person that tried to convince me that nobody cares about me (you know who you are thanks a lot) cares to see me down, crawling. But you know what? At least I made it till now and I’m not fake (you are). If I could take pride away from you you'd be left with nothing'' So please do me a favor, even though you don't even know me. Destroy that person's day who acts like that in your life. Anything could do. Anything that will make him/her in my case her sad or even devastated. I know i sound like a bitch but she's been trying to ruin my life for three years now. Well i guess that considering you haven't accomplished it by now you never will. I hope you're reading this right now and feel awful.
To anybody else have a nice day :).

Once upon a time...

Once upon a time, there was a wonderful little girl who lived with her parents in a kingdom far far away from here. But the girl's mother died and her father married a bad, evil woman who hated the poor little girl. When her father died too, her evil step-mother....

Έτσι κάπως αρχίζει το 99,9% των παραμυθιών για κορίτσια.
Έχω κάποιες ενστάσεις:
-Πόσο χάλια γούστο πρέπει να έχει ο πατέρας της για να διαλέξει την πιο κακιά γυναίκα;
-Γιατί δεν αναφέρεται ο λόγος θανάτου των γονιών της; Άνοιξε η γη και τους κατάπιε;

Αυτά τα παραμύθια πρώτα απ' όλα κάνουν τα παιδάκια να είναι προκατειλημμένα με τον όρο ''μητριά''. Ας το παραδεχτούμε, όταν ακούς ''μητριά'' σίγουρα δεν σου έρχεται στο μυαλό μια normal γυναίκα που θέλει να τα έχει καλά μαζί σου, αλλά (στην καλύτερη περίπτωση) μια στρίγγλα που θέλει το κακό σου.
Αν πούμε πως όταν πέθανε η μητέρα της ήταν 10, κάνα δυο χρόνια μετά ξαναπαντρεύτηκε, άντε και 3 χρόνια μετά να πέθανε ο πατέρας το κοριτσάκι δεν ήταν κοριτσάκι, 15 χρονών γαϊδούρα ήταν. Δεν νομίζω πως θα ανεχόταν να τη βάζει να κάνει τη λάντζα (βλ. Σταχτοπούτα) ή ότι άλλο. Και άντε, πες στις εποχές εκείνες τα κορίτσια δεν ήταν όπως σήμερα. Αφού ήθελε να την ξεφορτωθεί γιατί δεν την πάντρευε και αν ήθελε υπηρέτρια ας έπαιρνε καμία άκυρη (γιατί ο πατέρας του είχε αφήσει την περιουσία).
Και τι σκατά πατέρας ήταν που έκανε μόνο μια κόρη; Τότε ήθελαν γιους. όχι μόνο στα παραμύθια έκαναν μόνο ένα παιδί, ήταν και κορίτσι. Πόσοι άντρες θα το ανεχόταν αυτό; Σήμερα μπορεί, αλλά τότε με της καμία.
Ά, και κάτι για τη Χιονάτη.
Τι αχάριστη κι αυτή βρε παιδί μου...  Της σκούπιζαν της μαγείρευαν οι νάνοι, ακόμη και κοτζάμ φέρετρο της έφτιαξαν κι αυτή μόλις είδε το κελεπούρι, μην την είδατε.
Και κάτι άλλο: Πως γίνεται ο πρίγκιπας να εμφανίζεται πάντα στο άκυρο; Θέλουν να περάσουν το μήνυμα ότι οι πρίγκιπες τότε θαμπώνονταν από τις φτωχές κοπέλες; Καμία_σχέση!
Και στην Ωραία Κοιμωμένη είναι λίγο λάθος να υπάρχει πρίγκιπας, εφόσον οι γονείς της Αυγής ήταν βασιλιάς και βασίλισσα, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αδερφός της γιατί
1)Θα ήταν αηδία
2)Θα έπεφτε κι αυτός σε αιώνιο ύπνο.
Σόρι δηλαδή, 100 χρόνια κοιμόταν η άλλη, δεν γέρασε; Ας έχει και μια μικρή έστω αληθοφάνεια. Θα χαλιόταν τα 3χρονα άμα έλεγε "μετά από λίγους μήνες";Έλεος

Τα παραμύθια που δεν ακολουθούν το στερεότυπο είναι:
-Η Κοκκινοσκουφίτσα (που και αυτή σκατά μάνα είχε)
-Η Πεντάμορφη και το Τέρας (που πάλι είχε πεθάνει η μητέρα της)

Γι' αυτό, το αγαπημένο μου παραμύθι είναι 'Το μολυβένιο στρατιωτάκι'...

Wednesday, November 21, 2012

Beauty(?) and the Beast

Everyone says "it doesn't matter how tall/thin/short/fat etc you are. What matters most is your character."
The point? That is not true. I mean, people who say than are 
a) famous 
b) pretty.
Also, today no one cares about your character. Everyone judges you from your appearance.
Think of it.  There are a lot of "beasts" out there that can't find anyone to love them just because they are ugly. 
Remember Ugly Betty? Patty? Beast from Beauty and the Beast? They had a makeover and then they got married/loved/in relationship. 
Or all these films on Disney Channel. The characters are supposed to pass this message to young kids.
But if you see them, they are all Miss Beauty.
If they want to encourage kids, why isn't there a film that the main character(s) is fat, short,with a face full of zits, glasses, braces and horrible style? Only with a movie like that teens will believe in themselves. Because, admit it, all teenagers have at least two of these characteristics I mentioned before.


Tuesday, November 20, 2012


Έχω βαρεθεί τη συμπεριφορά της.
"Έκανα αυτό...έκανα το άλλο...." Μιλάει όλο για τον εαυτό της. Πάντα γυρίζει τη συζήτηση στο τι έκανε αυτή. Μας έχει πει την ιστορία της ζωής της καμία 20αρια φορές. Άσε που σχεδόν όλα είναι ψέματα.
Και να ήταν μόνο αυτό;
Πέρσι, δευτέρα γυμνασίου εμείς, πρώτη αυτή, μιλούσαμε για λίγο στο διάλειμμα. Φέτος κατάλαβε πως η κολλητή μου είναι πιο ενδιαφέρον άτομο από μένα (που είναι-αλλά τέλος πάντων) και τώρα με γράφει κανονικότατα. Όταν την βλέπω στο διάδρομο και δεν είμαι μαζί με την κολλητή μου, το μόνο που θα μου πει είναι κάτι τύπου "Που είναι η Ζ.;" ή "Πες στη Ζ....".
Είναι η τρίτη φορά που το παθαίνω αυτό.
Η πρώτη; Στην πέμπτη δημοτικού, που ακόμα δεν είχαμε βγει απ' τ' αυγό. Κάναμε παρέα εγώ, η Ζ. και ένα άλλο κορίτσι με την καινούρια της τάξης. Μόλις η καινούρια τα βρήκε με τα κορίτσια του άλλου τμήματος (του by the way στην αρχή τις σνόμπαρε) εμάς ούτε να γυρίσει να μας δει.
Μετά στην έκτη. Πάλι το ίδιο concept : καινούριο κορίτσι, μας μιλούσε μέχρι να γίνει super δημοφιλής και μετά ούτε τα ονόματά μας θυμόταν. Ένα ξερό "Γεια" στο δρόμο και πολύ είναι. Που καθόμασταν εγώ και η Ζ. και την παριγορούσαμε που κανείς δεν τη συμπαθεί.
Θέλω σε κάποια φάση κάποιος να θέλει να με γνωρίσει επειδή είμαι εγώ: η ξενέρωτη, βαρετή Β... Όχι γιατί θέλει κάποιον για καβάτζα όταν δεν έχει κανένα φίλο και μετά να μου συμπεριφέρεται σαν σκουπίδι. Όχι να θέλει να γνωρίσει εμένα και να με βλέπει ως μέσο για να γνωρίσει άλλους.
Προς το παρόν, τέσσερα άτομα το έχουν καταφέρει αυτό.
Zoe (ότι και να πεις μπλε είναι και κόψε το λαιμό σου)
Katherine (πότε παντρευόμαστε;)
Georgina (ότι να ναι)
Vasia (κρίμα που φεύγεις...Θα μας λείψεις! :-*)

Δεν θα τις άλλαζα με τίποτα. 

My opinion how relashionships are like

Why is everyone so desperate to be in a relasionship? It never works out well. Anyway, at least when you're 15. So all these happen to gain experience in life?  You just end up getting hurt. Truth is i had lots of crushes but why have a relashionship with someone so immature? Even if you like each other how can you be sure that it will work out? It won't and you will cry 'till your friends make you feel better ( do you remember the ones you ignored while you were with him? ) and then you'll start falling for somebody else 'till you're way to broken and have learned your lesson not to trust anyone and have gained your so called experience. On the other hand if it's all about sex, find somebody who wants the same thing and get the f*ck over it. Your friends won't stay there forever to make you feel better they've got their own lives and after some time it gets annoying anyways.


8 Facts About Smurfs That Are Actually Kind of Interesting

By Jon Gutierrez in Cartoons, Daily Lists
Thursday, July 21, 2011 at 8:01 am

smurfs header.jpg
If you lived through the 1980s, chances are you owned, listened to or watched the tiny blue gnomes named The Smurfs. They're actually much older than that, as Belgian cartoonist Peyo created them way back in 1958. And since then they've been entertaining (and boring the minds out of) millions of people around the world. Which brings up the question: How can the Smurfs be both universally popular and so boring that watching their "adventures" makes you want to take a smurfing gun and smurf yourself? It might be because the having a giant village of identical creatures doesn't really lend themselves to interesting, nuanced plots. Or it might be that their cartoons and comics relied on paper-thin storylines that were shallow even for '80s Saturday morning cartoons, which is really saying something.

Either way, The Smurfs were a blight on the cultural landscape, which will somehow be made even worse by the upcoming CGI movie travesty. After all, Smurfette was already annoying, but her voiced by Katy Perry should have you smurfing your eyes and ears out by the second smurfing act. But still, even the most boring, sappy properties usually have at least one or two interesting things hidden within their layers of horribleness. Here are the few we were able to dredge up from 52 years of Smurfs history. Read 'em and smurf!

8) The Smurfs Started the Zombie Genre
In 1963, six years before George Romero filmed Night of the Living Dead, Peyo introduced a Smurfs storyline called Les Schtroumpfs Noirs, or "The Black Smurfs" (they changed them to "The Purple Smurfs" in the U.S. for the obvious reasons). In it, a Smurf is bit by an unusual stinging insect which spreads a virulent disease that turns its victims into angry, insane black creatures that hop around shouting "GNAP!" while also mindlessly trying to bite every smurf in sight to spread the plague. As the Smurfs try to contain the infection, the Smurf patient zero regains enough intelligence to disguise himself as a regular Smurf, infiltrate the village and further spread the Smurfy disease. And just when it looks like lone survivor Papa Smurf has developed a cure... he's goddamn bitten and transforms too. But luckily, he knocks the cure into the fire, where it explodes, curing everyone and bringing everything back to normal. Except in the original comics, where the first bitten Smurf never regains his normal happy outlook on life and becomes known as... Grouchy Smurf. Which is understandable. You'd be grouchy too if you almost brought about the Smurfocalypse.

7) The Smurf Village Was Once Bombed into Extinction
Most people would agree that war crimes and genocide are kinda bad. But just in case there were people on the fence, UNICEF created a series of anti-genocide commercials featuring a happy Smurf village that got bombed back into the stone age (which to be honest, wasn't too far back). While you can debate the effectiveness of the message, it certainly didn't pull any punches with it's final shot of a crying baby smurf surrounded by dead Smurfs and the mangled body of Smurfette. Although we have to say it didn't make us any more against war crimes... it just made us want to see more dead Smurfs.

6) There Was a "Poison Smurf" Scare in Britian During the '70s
While Smurfs were everywhere in the states during the '80s, they were even bigger in the UK during the '70s. You'd find Smurf figurines everywhere. You even got them free for buying gas at National Garage Petrol stations, who had the slogan "service with a smurf," which, because of the vagueness of the Smurf language, could've meant anything. Unfortunately the demand for Smurf figures was so high that at one point, the manufacturers got them painted overseas in Hong Kong, forgetting that overseas lead paint requirements were much lower than the usual European regulations. Suddenly people all over the country were terrified that kids were going to get lead poisoning from putting Smurfs in their mouths (how stupid did they think kids were back then?). Of course, no kids ended up dead by Smurfs, although it did lead to a parody song called "Lick a Smurp For Christmas (All Fall Down)" by Father Abraphart and the Smurps... which thankfully doesn't exist online.

5) Smurfs Creator Peyo Hates Smurfette
Keeping in mind that the '70s was not the best time for feminists, it's still fair to say that Peyo was not the most... um... pro-woman person. If you read the old Smurfs strips, it was clear that Smurfette was a vain troublemaker that existed to tempt and nag male Smurfs into to getting whatever she wanted. Now, Smurfette fared a little better in the 1980s cartoon, but since Peyo was the script supervisor, she still wasn't exactly a strong, female character. In fact, Peyo once reportedly described Smurfette's behavior as "She seduces, she uses trickery rather than force to get results. She is incapable of telling a joke without blowing the punch line. She is a blabbermouth but only makes superficial comments. She is constantly creating enormous problems for the Smurfs but always manages to blame it on someone else." Not exactly enlightened stuff. And when the U.S. writers asked Peyo if she could actually help the Smurfs and save the day once in a while, his response was a shocked "Come on now, do they expect me to make her a (female) gym teacher?" which of course, was Belgian for "lesbian." Kind of makes you wonder what he thought about Sassette, doesn't it?

4) The Smurfs Were a Spin-Off from a Less Successful Comic Strip
With the success of the Smurfs, you might think they were just created to be a cash cow for Peyo. Well, they actually began as part of a different comic strip, "Johan & Pirlouit," about a medieval page and his tiny goat-riding sidekick (if they sound vaguely familiar, it's because they appeared in the Smurfs cartoons as the similar sounding "Johann and Peewit".) Well, in one of their original comic adventures, the pair discovered a mushroom village of tiny blue men called the Schtroumpfs. While the Smurfs were just minor recurring characters in the strips, they soon took off and Peyo gave them their own series, although Johann and Peewit showed up from time to time. In fact, the first Smurfs movie, The Smurfs And the Magic Flute, was a just retitled Johan and Pirlouit movie, which is why the Smurfs don't show up in the film until around 20 minutes in.

3) Celebrities Were Voicing Smurfs Well Before the New Movie
Considering the huge number of Smurf crowd scenes, it makes sense that the Smurfs TV series needed huge numbers of voice actors. Now, like every Saturday morning cartoon series, you had a few of the legendary professional voice actors who dominated '80s cartoons like Don Messick (Papa Smurf, Scooby Doo, Muttley), Michael Bell (Handy Smurf, G.I. Joe's Duke, Voltron's Lance) and Frank Welker (Hefty Smurf, Megatron, Scooby Doo's Fred). But a lot of others were well-known actors that did small parts on the show under the head of "additional voices." These include Ed Begley, Jr., Sorrell Booke (The Dukes Of Hazzard's Boss Hogg), Rene Auberjonois (Star Trek DS9's Odo), Edie McClurg (the secretary from Ferris Bueller's Day Off) and Ray Walston. And yes, legendary SNL comedian Phil Hartman pitched in some various voices for different episodes, although we haven't waded through all the episodes to pick out his voice. We don't hate ourselves that much.

2) The Smurf Village iPhone App Cost Some People Thousands of Bucks
One of the most popular iPhone apps in 2010 was Smurf Village, which allowed iPhone users to make a, well, Smurf Village and rebuild it after Gargamel destroys it. While the app was free, users could buy extra things to pretty up their village like extra mushroom houses, wheelbarrows and smurfberries (and those things weren't cheap, as batches of smurfberries can go for $60 and buildings like a town bakery sells for $100). Well, it turns out that kids could buy those things just by tapping on them without even a warning that the user's iTunes account was getting charged... which meant kids could rack up huge bills for their parents without even knowing they were doing it. That led to kids spending literally thousands of dollars on the apps, including one Swedish mom getting charged $7,800 for virtual Smurf crap during a single car trip. Afterwards, they built in a capability to lock out purchases and programmed it to give warnings about the purchases and gave refunds to people who complained, but some people were still out a whole lot of smurfberries.

1) Smurfberry Crunch Cereal Turned Your Crap Blue
If you're going to have a cereal called Smurfberry Crunch, you'd expect it to be kind of blue, right? So, even though smurfberries in the cartoon were red, Post added a bunch of blue berries into the mix. Unfortunately, the blue food coloring wasn't absorbed by the human body, leading to a bunch of scared mothers worried about their kids' blue poop. It was taken off the market and replaced with a different version, which is a shame because it undoubtedly gave kids the ultimate Smurfs experience. After all, when a Smurf smurfs in the woods... we're betting it's blue, too.

Brahms- Hungarian Dance no 5

Chopin-Waltz Op.69 No.2 (Ashkenazy)

Monday, November 19, 2012

Τα καλά παιδιά της τάξης μας

Τι σπαστικά που είναι κάποια άτομα.
Με τη Ζ. (Συντάκτρια 2) ήμασταν επιμελήτριες σήμερα at school. Κλασικά, λέγαμε στους άλλους να βγουν, τίποτα αυτοί. Μια συγκεκριμένη παρέα αγοριών (ανάμεσά τους ο απουσιολόγος και σημαιοφόρος του σχολείου και ο αμέσως επόμενος καλός μαθητής, αλλά και γενικά όλη η παρέα θεωρούνται καλοί μαθητές) πετούσαν ο ένας στον άλλο το σφουγγάρι. Αποτέλεσμα; Στο 4ο διάλειμμα το σφουγγάρι είχε χαθεί. Την τελευταία ώρα, που ο φιλόλογος ήθελε να γράψει, κατηγόρησε εμάς που οι άλλοι το εξαφάνισαν.
Δεν υπήρχε περίπτωση να την πληρώναμε εμείς. Στο σχόλασμα, πήγαμε στον καθηγητή (ο οποίος είναι και υποδιευθυντής) και του είπαμε-με ονόματα- ποιοι το έκαναν. Θέλω πάρα πολύ να δω τις φάτσες τους αύριο.
Καιρός ήταν να μάθουν οι καθηγητές την αλήθεια για τον σημαιοφόρο-απουσιολόγο και όλα τα "αστέρια". Πως όταν λείπουν είναι τα πιο ηλίθια και μ*λακισμένα παιδιά που έχουν γνωρίσει.
Πολύ θα ήθελα να υπήρχαν κάμερες στις τάξεις. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι παράνομο. Σε περιπτώσεις σαν τη δική μας πρέπει να επιβάλλεται.

Sunday, November 18, 2012

Αυτό το καταπληκτικό Σαββατοκύριακο.:Ρ

Τι μπορώ να πω για αυτό το Σαββατόβραδο; όχι μόνο δεν βγήκα, αλλά πέρασα και σκατά.
Τι έκανα; Έπαιζα επιτραπέζιο με τις 2 γειτόνισσες και τον μπαμπά μου, χιλιόμετρα μακριά από τις κολλητές μου, σε ένα μέρος που το κινητό δεν είχε σήμα...Α ναι, και τα δόντια μου με σκότωναν γιατί πριν 2 ώρες είχα βάλει σιδεράκια (όσο γι' αυτό it's worth it).
Άσε που Σάββατο πρωί είχα ξυπνήσει 7 η ώρα. Σάββατο! Για να κάθομαι δύο ώρες στη θέση του συνοδηγού για να πάμε στον γιατρό (για τα αξίζει-τον-κόπο σιδεράκια) με δύο ενοχλητικές εξηντάρες στα πίσω καθίσματα που άλλη όρεξη δεν είχαν να έρθουν μαζί μας (γαμώτο).
Και την κυριακή που έλεγα θα κοιμηθώ λίγο τουλάχιστον, πάλι 7 με ξύπνησαν  για να πάμε να μαζέψουμε κουκουνάρες! ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ! Θα της έριχνα καμιά στραβή της γειτόνισσας αν δεν είχα καθόλου υπομονή.
'Τι σκατά θέλω να πάω να μαζέψω κουκουνάρες;' τη ρώτησα (πιο ευγενικά)
'Η κυρία Κ. τα θέλει για διακοσμιτικά.' απαντάσει η άλλη. Άκουσον άκουσον. Θα πάω αξυμέρωτα σε ένα δασάκι γεμάτο μύγες & κουνούπια και ότι άλλο παρόμοιο, με την τσίμλα στο μάτι να ψάχνω για κουκουνάρες αντί να τεμπελιάζω μέχρι τις 10. Αν αυτές ξυπνάν από τις 5:30 δεν τις φταίω σε τίποτα.
Έχουμε και διαγώνισμα ιστορίας αύριο. Προσπαθούσα να διαβάσω στο αυτοκίνητο, οι άλλες μιλούσαν, στο σπίτι μετά (μείναμε στο εξοχικό-ήταν κοντά στο γιατρό) ήθελαν "να περάσουμε ποιοτικό χρόνο μαζί όλοι οι καλοί παρέα". Κυριακή το ίδιο τροπάρι (με τις κουκουνάρες που έλεγα πριν- όλο το δάσος ψάξαμε, δεν ξέρω τι διάολο τις θέλει τόσες)
. Και τώρα που γυρίσαμε σπίτι έκανα ότι μπορούσα από διάβασμα (επειδή δεν αναφέρω τίποτα, δεν σημαίνει πως ο πονόδοντος δεν υπάρχει). Το κερασάκι στην τούρτα; Γράφουμε και τεστ αρχαία αύριο αλλά σπατάλησα όλο το χρόνο μου στην ιστορία και από αρχαία δεν ξέρω την τύφλα μου. :(
Άντε να πάω για ύπνο και ο Θεός βοηθός αύριο...

Saturday, November 17, 2012

Music you must hear.........

before you go out...!!
when you go out
when you return home

by Gorgina .. 

Ηλικία - παπούτσι

                      Πώς συνδέεται το παπούτσι με την ηλικία??????

Πολλαπλασίασε το νούμερο των παπουτσιών σου επί 5..
πρόσθεσε 50..
πολλαπλασίασε επί 20..
πρόσθεσε 1011..
αφαίρεσε από το αποτέλεσμα τη χρόνια που γεννήθηκες..
προκύπτει ένας τετραψήφιος αριθμός.
Τα πρώτα 2 είναι το νούμερο των παπουτσιών σου και τα άλλα 2 η ηλικία σου.
Καλό κόλπο ε???

By Gorgina...

Ωx.. το πρώτο ραντεβού..και τι θα φορέσω..

Επιτέλους σου ζήτησε να βγείτε! Χαρά και προσμονή στην αρχή, άγχος και πανικός στη συνέχεια! Αναρωτιέσαι τι να βάλεις στο πρώτο σου ραντεβού; Χαλάρωσε! Τα πράγματα είναι απλά!

1)      Πρέπει να μάθεις το μέρος που θα πάτε-πάντα διακριτικά, ακόμα κι ς είναι έκπληξη, εσύ θα μάθεις από κανένα φίλο- π.χ. αλλιώς ντύνεσαι σε club, αλλιώς σε περίπτερο (βλ. ανάρτηση πιο κάτω 30+1 Πρωτότυπα μέρη για Ραντεβού)
2)      Λοιπόν ανάλογα ατο στυλ σου θα ντυθείς αλλά πρόσεχε: στο πρώτο ραντεβού να μη δείξεις πολλά πράγματα (καταλαβαίνεις τι εννοώ). Βέβαια άμα έχεις καλλίγραμμα πόδια φυσικά θα τα δείξεις αλλά με μέτρο. Προσπάθησε να βάλεις κάτι που κολακεύει ανάλογα με το σωματότυπό σου. Αν θέλεις κάτι απλό βάλε ένα τζιν με την αγαπημένη σου μπλούζα και πήγαινε. Όμως άμα θες να φανείς ελκυστική – χωρίς να παρεξηγήσω το προηγούμενο στυλ- να βάλεις ένα φόρεμα ή φούστα. Προτείνω μαύρο γιατί είναι το χρώμα που αντιπροσωπεύει τη δύναμη και το πάθος και θα είναι πάντοτε all time classic! Άσε που όσες έχουν περιττά κιλά φαίνονται πιο αδυνατούλες. Μην δοκιμάσεις να βάλεις πολύ στενά ρούχα και γενικά απόφυγε τις υπερβολές, βάλε κάτι το οποίο σε κάνει να αισθάνεσαι άνετη για να δείχνεις και άνετη! Και να θυμάσαι όσο περισσότερο μυστήριο υπάρχει σε αυτό που φοράς, τόσο περισσότερο ιντριγκάρεις τους άντρες!
3)      Το μαλλί προτείνω να είναι το φυσικό σου χωρίς υπερβολές π.χ. μαζεμένο ή ακόμα και με κανένα πιαστράκι. Αλλιώς άμα το φορτώσεις π.χ. με λακ και ο άλλος κάποια στιγμή πιάσει τα μαλλιά σου ή φαγουρίζεσαι όλη την ώρα…πωπω αίσχος!
4)      Το βάψιμο πρέπει να είναι ανάλογο με τα ρούχα και άμα έχεις έντονα μάτια μεν βάλεις έντονο κραγιόν ή το αντίθετο. Έτσι αν χρησιμοποιήσεις κόκκινο κραγιόν, προτίμησε κάτι απαλό και διακριτικό για τα μάτια σε γήινες αποχρώσεις για να τονίσεις μ’ αυτόν τον τρόπο το χαμόγελό σου. Αν πάλι επιλέξεις πιο έντονα μάτια, ένα lip gloss στο χρώμα των χειλιών θα ήταν το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις και θα αναδείξεις ένα σαγηνευτικό βλέμμα.
5)      Θα σου πρότεινα να βάλεις παπούτσια σε κλασικά χρώματα και γραμμές και όχι έντονα χρωματιστό και σχέδια. Πολύ ωραίο για πρώτο ραντεβού θα ήταν να έβαζες μια ψηλοτάκουνη γόβα για να δείχνεις σέξι. Αν σε δυσκολεύουν τα ψηλοτάκουνα ή δεν έχεις συνηθίσει σε αυτά επέλεξε κάτι πιο φλατ για να μπορείς και να περπατάς άνετα χωρίς ατυχήματακια να δείχνεις ο εαυτός σου! Θα κάνεις πολύ καλύτερη εντύπωση αν φορέσεις κάτι που σου ταιριάζει, παρά κάτι που είναι ξένο πάνω σου!
 By Georgina…

Wednesday, November 14, 2012

Types of Students

1) The dork. The one always has the homework done, has A's at every class but gets on everyone's nerves. Although, he's pretty handy when cheating.
2) The bitch. The girl that somehow is way popular even though she's a slut. Helpful to share your desk with is you hate yourself.
3) The random. A person everyone remembers his/her name only because they want their help on something. The "random" one is really helpful especially if the dork refuses to give you the answears, because the "Random" always has his/her exersize done.
4)The shadow. Noone knows. Noone cares.
5) The also-dork. Usually a person who trys to reach the dork, with no such luck of course.
6)The also-bitch. A girl who becomes friends with the bitch just because she wants to know how the bitvh van make everyone hate her but show they love her. The "also-bitches" can turn into bitches. Maybe.
7)The always-blamed. The person who is always blamed for every single thing happens in the planet.
8)The bully. The one who bullies (duh).
9)The super-hyper. A person that always wears colorful clothes and smiles all the time, even if the class is having an exam.
10)The soap-in-the-mouth. A guy (usually) that can make anything sound dirty.
11)The tornado. The student that can destroy everything he/she touches, from a desk to the lights.
12)  The silent. The most usual type. These students are a bit popular, have a variaty of marks (it depends on the lesson.).
13)The sweet-little-girl. A girl (duh) who still thinks that the stork brings the babies.
14)The what-the-hell-are-you-doing-here. A person that obviously still thinks he is five years old and keeps drowing his hands red and blue and...anyway he does stuff like a five-year-old.
15)The goolgy. A student who knows every boring thing you can find on the internet.

Well that's all i could find if you can think of something else, comment!


Monday, November 12, 2012

Νemo For Ever

Να γιατί ο Νέμο χαιρόταν που πήγαινε σχολείο (βλ. επική ατάκα "Ώρα για σχολείο! Ώρα για σχολείο!): Πήγαινε Πρώτη Δημοτικού. Αν πήγαινε Γυμνάσιο η επική ατάκα θα ήταν κάπως έτσι : "Έλα ρε γέρο γ*μω την π*τάνα σου άσε με ρε γ*μωτο να κοιμηθώ άλλα δέκα λεπτά πριν πάω στο κ*λοσχολείο σου!"


Sunday, November 11, 2012

I hate Mondays

Me and my Grandma

Me: Granny, i failed at the exams
Grandma: That's all right dear

Me: Granny, i killed someone
G: That's all right dear

M: Granny, i'm going to jail
G: That's all right dear.

G: Did you eat anything dear?
M: No granny.

Κριτική Ταινίας

Βlack Christmas    10/10
Τέλεια ταινία, αμα δεν αηδιάζεις εύκολα. Και όταν λέω "εύκολα" εννοώ να μην θες να ξεράσεις αμα βλέπεις τον άλλο να βγάζει τα μάτια των θυματων του και να τα τρώει.

Υπάρχει καλύτερο;

Εγώ: Μπαμπά θα βγω με τα κορίτσια. Τι ώρα να γυρίσω;
Μπ: Τι ώρα θες;
Εγώ: Κατά τις 10, 10:15 το πολύ...*λέω να μην το παρατραβήξω*
Μπ:Οκ, έλα κατά τις 11...*Μένω στήλη άλατος*

Saturday Night (made by a complete dork)

Το χθεσινό Σαββατόβραδο ήταν γαμάτο. Και καφέ λάτε μέτριο/σοκολάτα ζεστή γλυκιά ήπιαμε, και taboo παίξαμε και βόλτα κάναμε, και γύρο φάγαμε και όλα....Και ναι ήμαστε ξενέρωτες τι να κάνουμε;
Εντωμεταξύ αν μας έβλεπε κανείς θα νόμιζε πως ήμασταν τσίρκο. Όχι γιατί φορούσαμε άσχημα ρούχα, αλλά η μία δεν ταίριαζε με την άλλη καθόλου. Η συντάκτρια Νο.1 φορούσε μια μαύρη μπλούζα με δύο χέρια σκελετού (και γαμώ τη μπλούζα), μαύρο τζίν και γκέτες. Η συντάκτρια Νο.2 ήταν ντυμένη νορμάλ (μπλούζα-τζιν-τσάντα) εγώ φορούσα από αυτές τις μ****  σαν  πουλόβερ που τα φοράς με κολάν από κάτω και μοιάζεις με ινδιάνο (αν καταλάβατε τι σκατά εννοώ-θα βρω τη λέξη και θα το διορθώσω), μαύρο κολάν,μπαλαρίνες και μαύρη τραγιάσκα, η Ε. φορούσε τζίν και μια μπλούζα με τα Στρουμφάκια και η Β. μια αμάνικη μπλούζα, τζάκετ ή μπουφάν (Δεν θυμάμαι-έχω και μνήμη χρυσόψαρου) και τζιν με σταράκια. Και για κάποιο λόγο όλες κουβαλούσαμε μαύρη τσάντα.


Friday, November 9, 2012

second chances

Everybody says that all people deserve a second chance, but how is that true? I personaly believe that it's selfish and selfcentered for people to expect a second chance. Okay, i understand that you are human and made a mistake that's not all bad. No one's perfect but can't just people face the consequences rather than just apologize? The thing's you've done won't change and it's pathetic to expect them to. Would you give some one that hurted you a second chance? no? Why should he/she do that?
And hypothetically i give somebody a second chace after a mistake he/she has done if he/she done it once and got away with it why won't he repeat it or even do something worse? To do all the same again? People don't deserve a second chance so plese don't spoil your first one over stupid things.

Thursday, November 8, 2012


Τώρα, κανονικά θα έπρεπε να γράφω έναν πρόλογο με σκοπό να σας δώσω μια ιδέα για το τι θα διαβάσετε παρακάτω, καθώς και το λόγο που τα γράφω αυτά. Αλλά δεν πρόκειται. Έξυπνοι άνθρωποι είστε, ματάκια έχετε, μπορείτε να καταλάβετε και μόνοι σας το θέμα διαβάζοντας παρακάτω. Εγώ δεν πρόκειται να πω τίποτα.

Στο κυρίως θέμα θα ήταν σωστό να γράψω λεπτομέρειες για το θέμα της έκθεσης και να γράψω προσωπικές απόψεις πάνω στο θέμα. Και όλα αυτά, όπως τα λένε τα βιβλία: με σωστό λεξιλόγιο και καλή σύνταξη, χωρίς να χρησιμοποιώ καθομιλουμένη και χωρίς ορθογραφικά λάθη. Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιήσω μια πληθώρα λέξεων για να γράψω το ίδιο πράγμα πεντακόσιες φορές χωρίς να κάνω τον αναγνώστη να ενοχλείται που χρησιμοποιώ την ίδια λέξη ξανά και ξανά. Βέβαια, αυτό είναι άδικο, γιατί μια λέξη όπως και κάθε λέξη δεν διαφέρει από καμία άλλη λέξη και δεν είναι σωστό να αντικαταστούμε μια λέξη με μια άλλη λέξη αν η συγκεκριμένη λέξη είναι η πρώτη λέξη που μας έρχεται στο μυαλό, όταν ψάχνουμε μια λέξη. Κάτι άλλο που πρέπει να κάνω είναι να μην γράφω συμπυκνωμένα πληροφορίες και να μην γράφω λακωνικά. Αυτό κι αν είναι βλακεία γιατί πρώτον, οι αρχαίοι, που όπως όλοι ξέρουμε, ήταν σοφοί, έλεγαν "το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν" και επίσης, σε καιρούς οικονομικής κρίσης, δεν είναι δυνατόν να ξοδεύουμε χαρτί για να γράφουμε κάτι που μας υπαγορεύει ένας καθηγητής και θα μπορούσε να γίνει και προφορικά. Γιατί, ας το παραδεχτούμε, ακόμα και ο Μπαμπινιώτης ή δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος δεν θα καθόταν να σκεφτεί πως να γράψει γράμμα σε ένα φίλο του, όσο ένας μαθητής όταν η καθηγήτρια του βάζει μια άσκηση τύπου "Γράψε ένα γράμμα στο φίλο δι' αλληλογραφίας σου για το πως πέρασες το καλοκαίρι". Ποιος έχει φίλους δι' αλληλογραφίας τη σήμερον ημέρα; Βασικά, ποιος γράφει γράμματα τη σήμερον ημέρα; Ο περισσότερος κόσμος τουλάχιστον, δεν πρόκειται να γράψει σε γράμμα τις εντυπώσεις του για κάτι, θα σηκώσει το ρημάδι το χέρι του και θα πάρει τηλέφωνο. Το μόνο είδος γράμματος που υπάρχει σήμερα είναι η cart postal, η οποία έχει μόνο πέντε σειρές και δεν μπορείς να γράψεις εξακόσιες λέξεις πάνω.

Για επίλογο, θα έπρεπε να συμπυκνώσω όλα όσα είπα παραπάνω. Αλλά όπως είπα και στον πρόλογο, έξυπνοι είστε, δεν χρειάζεται να το κάνω αυτό. Αν δεν έχετε καταλάβει το θέμα και χρειάζεστε κάποια υπενθύμιση για το τι έγραφα μόλις τελειώσετε να το διαβάσετε, μάλλον εσείς έχετε κάποιο πρόβλημα μνήμης ή κατανόησης. Πάντως, δεν είναι δικό μου το φταίξιμο αν εσείς χρειάζεστε κάτι τέτοιο.

(Καλό; Εγώ το σκέφτηκα...)