Which One is More Diffecult?

Math or English? Science or Literature? Physics or History?

Personally speaking, I hate everything that has to do with Mathematics. I find them extremely difficult. The only one of these I like is Geometry. I actually prefer reading and learning stuff.
But I'm not here to talk about me. I'm here to get some things straight.

Some people sometimes find things you think they are easy actually difficult.

The way people don't want me to start about how easy it is to learn History, I dont want them to rant about how does Algebra seems like a game.
I admit that sometimes, I feel the urge to do it too. But I don't. Mostly. And when I do, I feel bad. Why? Because people tend to have different interests and tend to have a different way of thinking and people tend 
to be different.

Why I made this post? Because we have a Science test on Wednesday and everyone is so chilled and acting all "So what?" because nearly everyone in my class likes Science and stuff.

And I have studied all weekend so yeah, I guess I can take a freaking break and smash my keyboard and pretend posting something in my blog right?

See yuo soon,
Vcay
xxxxxxx

Zoey and Vcay Bitching Bloopers

Look what we found when we searched for "corset" on Google!



That's a fucking piercing


DOESNT THAT LOOK LIKE A GAY NICO DI AGNELO? A GAYER NICO DI ANGELO?

Yes we know Nico's gay we're not living in the woods alone with some wolves for company.
Zoey: *whispers* wish I was
Vcay: There would be no internet there.

Vcay :So I the test of which house in harry potter do yuou belong to. I'm 50% Hufflpuf and 50% Slytherin. Half accepting all half accepting no one. *sigh*
Zoey: And I'm a bloody Slytherin!!! See what I did there? See what I did there? See what I did there? (And I'm aware I'm annoying)

Bitching with Zoey and Vcay about How to be Perfect 10 Book

There are various videos like this one on Youtube, telling girls how to look pretty by trying to look like Barbie, wearing a corset to make their waist smaller and having plastic surgery.
So Youtube has banned everything sexually themed and not this one? Fuck you Youtube.
And I'm not saying that people shouldn't care about their looks, if you want to, go do whatever you want. But this is pathetic! The conclusion in that if you're not pretty, you're useless? And I'm so not bullying anyone, but please go die. (Please do not report me.)
Excuse me miss with extremely big eyelashes that look like a spider died in your eyes!
I know I'm bitching about it right now but if your daugher was watching this, and did not fit this criteria, like 98.26% of the girls on this planet, and she became a depressed teenager, wouldn't you hate these two? Or one? The blond and the black haired? That nobody will ever know if they are the same person edited or not?
So excuse me for not accepting a different opinion but this is offensive to every single female on the planet. That's not even posing an opinion, that's passing a freaking message. They never said "according to us", they just used some stupid studies that they cannot guarantee the result of and literally told everyone they are fucking ugly.
Moreover, I don't see Simone de Beauvoir, Marie Courie, Amelia Earhart and Adele caring about their frigging weight. Girls are still people not Barbie Dolls and I don't see why the most important thing about them is the external appearance.
"When a woman gets up to speak people see and if they like what they see they listen" that's what a known person said. Another known person said to kill all the Jews. Do you agree with that person?*Just because she said it, doesn't mean we accept it without thinking about it.
Now fuck off and go eat a chocolate. Because I said so.
BYE!
Zoey
Vcay


*for the really slow I'm talking about Hitler.

Diabolik Lovers-Anime Review

I saw the whole anime in four hours. Or something. It wasn't that it was so interesting and exciting and I couldn't wait to  know what will happen in the end. The main reasons I watched it-and liked it-were the back stories of the Sakamaki brothers (I am always fond of stories with full,half and step siblings being the main characters) and because the Sakamaki brothers were fucking hot. Ok, that may have been the first reason.
It was sort of annoying how Yui went from one vampire sucking her blood to another.(And that there were making blood-sucking-from-a-crying-girl sound like sex. Then again, I should have guessed) I also wanted a little more action(or at least, communication) between Cordelia, Ayato, Kanato and Laito in the end. After I checked diabolik lovers wiki I realised that quite a few interesting details weren't mentioned in the anime (spoiler: like the fact that Cordelia was sexually abusing Laito) and that the brothers' father was totally absent. So did Yui's back story. Who is her father? How about her mother?
I think there will be a season 2, which I will watch. I don't think I'll love it, but I hope it's going to fill in some plot holes.

Bisous,
Vcay
xxxxxxx

Déjà vu: Στο ίδιο έργο θεατές

Αποκτήσαμε μία καλή εικόνα του τι είναι το déjà vu στην ταινία Matrix, όταν οι μηχανές κατάφεραν να «μπουν στο σύστημα» και να το επηρεάσουν. Το φαινόμενο, όμως, εκτός από «θέμα» για έργα επιστημονικής φαντασίας, είναι άκρως αληθινό και επίσημες έρευνες δείχνουν ότι έχει συμβεί στο 70% του παγκόσμιου πληθυσμού, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Λογοτεχνικά έργα του παρελθόντος, άλλωστε, μαρτυρούν πως δεν πρόκειται για νέο φαινόμενο. Το άρθρο συνεχίζεται παρακάτω Τι είναι, όμως, ακριβώς το déjà vu και γιατί μας συμβαίνει;

Οι ειδικοί φωτίζουν ένα από τα μυστηριώδη φαινόμενα του ανθρώπινου εγκέφαλου. Τι είναι το déjà vu; Ο όρος «προμνησία» (ελληνιστί) περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει μία κατάσταση ξανά στο παρελθόν. Η γαλλική έκφραση déjà vu που χρησιμοποιείται παγκοσμίως σημαίνει «ήδη ιδωμένο». Η εμπειρία της προμνησίας συνοδεύεται συνήθως από μία αίσθηση «παράξενου» και οι περισσότεροι που μας έχει συμβεί την αποδίδουμε σε κάποιο όνειρο, αν και μέσα μας νιώθουμε ότι πραγματικά έχει συμβεί στο παρελθόν. Ψυχολόγοι και νευροφυσιολόγοι έχουν ερευνήσει σε βάθος το θέμα και μία πρώτη εξήγηση που δίνουν είναι ότι πιθανώς πρόκειται για μία ανωμαλία της μνήμης. Ότι ο εγκέφαλος, δηλαδή, εσφαλμένα «πιστεύει» ότι έχει καταγράψει μία εμπειρία, ενώ δεν την έχει, γιατί το άτομο δεν είναι ποτέ σε θέση να ανακαλέσει την χρονική στιγμή που αυτή η εμπειρία συνέβηκε ή υπό ποιες συνθήκες.

Άλλες έρευνες δείχνουν συσχέτιση της προμνησίας με διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια ή η επιληψία, ενώ στην παραψυχολογία συνδέεται -χωρίς, βέβαια, να υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις- με τη μετενσάρκωση, εννοώντας ότι η εμπειρία συνέβηκε σε προηγούμενη ζωή του ατόμου, ή την εξωαισθητηριακή αντίληψη, ότι το άτομο έχει «προφητέψει» την εμπειρία μέσω π.χ. ενός ονείρου. Σε ποιους συμβαίνει συχνότερα; Το φαινόμενο της προμνησίας μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε. Ωστόσο έρευνες έχουν παρατηρήσει ότι προκύπτει κυρίως σε άτομα με έντονη, ζωηρή φαντασία. Άτομα που ταξιδεύουν συχνά αναφέρουν κατά κόρον τέτοιες εμπειρίες, σε αντίθεση με άτομα που μένουν πολύ στο σπίτι, ενώ παρατηρείται και σε άτομα με ανώτερα ή ανώτατα ακαδημαϊκά πτυχία –ίσως γιατί έχουν διαβάσει πολύ Προυστ και Τολστόι ή έχουν δει πολλές φορές την ταινία «Groundhog Day». Τέλος, τα ποσοστά ατόμων με συχνά déjà vu αυξάνονται στις νεαρές ηλικίες, γύρω στην εφηβεία, και μειώνονται στους μεσήλικες. Επιπλέον, Αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι το φαινόμενο παρατηρείται συχνότερα σε άτομα εξασθενημένα, κουρασμένα ή ιδιαίτερα στρεσαρισμένα –είναι αυτές οι καταστάσεις που «θολώνουν» την βραχυπρόθεσμη και την μακροπρόθεσμη μνήμη και που συχνά προκαλούν και το φαινόμενο jamais vu, το αντίθετο του déjà vu, κατά το οποίο κοιτάζουμε οικεία αντικείμενα ή λέξεις και αδυνατούμε να τα θυμηθούμε ή να τα αναγνωρίσουμε. Τι λένε οι ειδικοί; «Τα περισσότερα ερευνητικά δεδομένα σχετίζουν την εμπειρία του déjà vu με τη μνήμη και τα κέντρα ελέγχου της στον εγκέφαλο. Πολλές θεωρίες έχουν αναπτυχθεί προκειμένου να αναζητηθούν πιθανά αίτια εμφάνισης του φαινομένου. Από τη μία οι ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις χαρακτηρίζουν το φαινόμενο ως την εκπλήρωση κάποιας φαντασίωσης ή επιθυμίας ενώ από την άλλη η Νευροψυχολογία και η Ψυχιατρική αποδίδουν το φαινόμενο σε λανθασμένη εγκεφαλική διεργασία που συγχέει παρελθοντικά με τωρινά βιώματα.

Μία άλλη εξήγηση αποδίδει την εμφάνιση του φαινομένου στην ‘κρυπτοαμνησία’ όπου σημαντικά κομμάτια μαθημένων πληροφοριών χάνονται παρόλο που αποθηκεύονται στον εγκέφαλο. Οι πληροφορίες που απομένουν δημιουργούν την αίσθηση της οικειότητας λόγω της παρούσας κατάστασης, ενός γεγονότος ή ενός συναισθήματος», λέει η κλινική ψυχολόγος- νευροψυχολόγος δρ. Τέσσα Χριστοδούλου. Η ίδια, αναφερόμενη στον ρόλο του στρες στην εμφάνιση του déjà vu, κάνει λόγο για έρευνες που έχουν δείξει το ακριβώς αντίθετο: Ότι συμπτώματα του φαινόμενου συμβαίνουν συχνότερα όταν το άτομο είναι ξεκούραστο και ήρεμο. Επιπλέον, ως προς το γιατί μας συμβαίνει δείχνει να συμφωνεί με την άποψη του ψυχολόγου Alan Brown, ο οποίος ανέπτυξε την θεωρία της διαιρούμενης προσοχής όσον αφορά την εμφάνιση του déjà vu. Η μειωμένη συγκέντρωση την ώρα της επεξεργασίας των πληροφοριών μπορεί να οδηγήσει σε μη συνειδητή κωδικοποίηση με αποτέλεσμα τα δεδομένα να αποθηκεύονται στον εγκέφαλο χωρίς όμως να το καταλαβαίνουμε και έτσι να δημιουργείται το αίσθημα της περιβαντολλογικής οικειότητας. Επίσης πολλές φορές κάποια χαρακτηριστικά σε ένα χώρο ή κατάσταση μπορεί να είναι όντως παρόμοια με κάποια που το άτομο έχει βιώσει στο παρελθόν με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να δημιουργεί μία ολόκληρη εικόνα από παρελθοντικές πληροφορίες. Έχει βρεθεί ότι ο μέσος κροταφικός λοβός είναι το μέρος του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην επεξεργασία της μνήμης. Ο μέσος κροταφικός λοβός αποτελείται από την παραιπποκάμπια έλικα, ένα όργανο που καθορίζει τι είναι οικείο και τι όχι. Ο κροταφικός λοβός του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου είναι υπεύθυνος για την διεργασία των πληροφοριών που λαμβάνει κάποιος από το περιβάλλον. Ο κροταφικός λοβός λαμβάνει δύο φορές αυτές τις πληροφορίες με μία μικρή καθυστέρηση: μία φορά απευθείας και μία μετά την παράκαμψη μέσω του δεξιού ημισφαιρίου. Αν υπάρξει μεγαλύτερη καθυστέρηση στη μετάδοση των πληροφοριών ο εγκέφαλος μπορεί να τις κωδικοποιήσει ως παρελθοντικές μνήμες που έχουν ήδη επεξεργαστεί εξηγώντας το αίσθημα της οικειότητας. Τέλος, λέει η κ. Χριστοδούλου, κατά τη διάρκεια της ζωής μας αποθηκεύουμε μνήμες από διαφορετικές καταστάσεις της καθημερινότητας αλλά και από ταινίες, εικόνες και βιβλία που διαβάζουμε. Κάποιες από αυτές είναι τόσο έντονες που αν δούμε ή ακούσουμε κάτι παρόμοιο σε σχέση με αυτές δημιουργείται το συναίσθημα του déjà vu. Οι έρευνες που σχετίζουν το déjà vu με ψυχιατρικές και νευρολογικές διαταραχές όπως το άγχος και η μείζονα κατάθλιψη, η σχιζοφρένεια και ανάλογες ψυχωτικές διαταραχές αλλά και με την επιληψία δεν θα πρέπει να οδηγήσουν κάποιον που βιώνει το φαινόμενο στο να σκεφτεί ότι πάσχει από μία τέτοια διαταραχή. Ο νευρολόγος κ. Γεώργιος Καπαρός εξηγεί ότι αυτό δεν είναι το μοναδικό σύμπτωμα που συνδέεται με αυτές τις διαταραχές και ότι κάλλιστα μπορεί να συμβεί και σε εντελώς φυσιολογικά άτομα, τουλάχιστον μία με δύο φορές στην ζωή τους. Συμπληρώνει δε η κ. Χριστοδούλου ότι στις μη παθολογικές καταστάσεις η διάρκεια του déjà vu είναι από 10 ως 30’’ ενώ στις παθολογικές είναι αρκετά μεγαλύτερη.


Πηγή: http://antichainletter.wordpress.com/2011/12/20/deja-vu/

5 Αστικοί Θρύλοι του Υπερφυσικού

Spring Heeled Jack
Η αγγλική λαογραφία είναι πλούσια σε ιστορίες με νεράιδες και άλλα υπερφυσικά φαινόμενα, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα βοήθησαν τη βικτοριανή δεισιδαιμονία του Spring Heeled Jack. Ψηλός και λεπτός, με φλογερά κόκκινα μάτια, με μαύρο μανδύα και δαιμονική εμφάνιση, ο Spring Heeled Jack αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1837 και σύντομα «εμφανίστηκε» σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία, από το Λονδίνο μέχρι και τη Σκωτία. Γνωστός για την ικανότητά του να κάνει απίστευτα άλματα και να αποφεύγει τη σύλληψη, αυτή η φοβερή οντότητα έγινε σύντομα το θέμα της σύγχρονης φαντασίας και παραμένοντας κρυφή η φύση και η ταυτότητά του έχει γίνει γνωστός αστικός μύθος.

Οι αναφορές του Τύπου οδήγησαν σε μια μαζική υστερία στα τέλη του 19ου αιώνα, και αν και λιγότερες πλέον, συνεχίστηκαν οι «εμφανίσεις» του και τον 20ο αιώνα στην Πράγα και το Τέξας. Παραφυσικές θεωρίες τον συνδέουν με φαντάσματα, δαίμονες, ακόμη και εξωγήινους. Αλλά η φήμη του ότι είναι πιο πολύ άτακτος παρά κακόβουλος οδήγησαν τους σκεπτικιστές στο να του κολλήσουν την ταμπέλα του “φαρσέρ”. Ένας ύποπτος ήταν ένας νεαρός Ιρλανδός ευγενής, ο Henry Beresford, 3ος Μαρκήσιος του Waterford. Αλλά σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο, ο Spring Heeled Jack ζει στις σκιές των αστικών θρύλων.

The Vampire Highgate (Ο βρικόλακας του Highgate)
Στον κόσμο των υπερφυσικών αστικών μύθων, δεν υπάρχει πιο περίεργος από την ιστορία του Vampire Highgate, ο οποίος υποτίθεται ότι στοίχειωνε το νεκροταφείο Highgate του Λονδίνου στις αρχές του 1970. Τα εγκαταλελειμμένα και κατάφυτα νεκροταφεία είναι παράξενα και υποβλητικά, αλλά το Highgate μάλλον έπεισε τη φαντασία πολλών νέων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Seán Manchester και David Farrant.

Τον Δεκέμβριο του 1969 ο David Farrant έψαξε για περισσότερους μάρτυρες, όταν ανέφερε «μια γκρίζα φιγούρα» στο νεκροταφείο Highgate. Αρκετοί ντόπιοι ανταποκρίθηκαν, αλλά λίγες θεάσεις είχαν κοινά χαρακτηριστικά. Παρ’ όλα αυτά, όταν ο Seán Manchester δήλωσε στην Hampstead and Highgate Express ότι «ένας βασιλιάς βαμπίρ των απέθαντων» θάφτηκε στο νεκροταφείο στις αρχές του 18ου αιώνα, η γκρίζα εικόνα έγινε ο Highgate Vampire και ένας αστικός μύθος γεννήθηκε.

Ο Manchester υποστήριξε πως ο βρικόλακας είχε κληθεί από σατανιστές, και πως το σώμα του θα έπρεπε να παλουκωθεί, να αποκεφαλιστεί και να καεί -σύνηθες πρακτική κάποτε για τα βαμπίρ, αλλά παράνομη σήμερα. Ο ανταγωνισμός μεταξύ του Farrant και του Manchester έφθασε στο αποκορύφωμά του την Παρασκευή 13 Μαρτίου 1970 όταν ένας όχλος ξεκίνησε ένα “επίσημο” κυνήγι βαμπίρ στο Highgate παρά τις προσπάθειες της αστυνομίας να τους σταματήσει. Μετά από αυτό το αλλοπρόσαλλο θέαμα, τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο παράξενα, και ο Farrant -ο οποίος, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, πάντα αντιτίθονταν ότι ευθύνονται τα βαμπίρ για τα όσα υπερφυσικά συνέβαιναν στο Highgate- συνελήφθη τον Αύγουστο του 1970 έχοντας στη κατοχή του έναν σταυρό και έναν ξύλινο πάσσαλο.

Ο Manchester προχώρησε ακόμη περισσότερο, και σε μια προφανή περίπτωση του θρύλου τοποθέτησε σκόρδο και αγίασμα σε μια κατακόμβη, που υποστήριξε ότι είχε οδηγηθεί από ένα κορίτσι που υπνοβατούσε. Σχεδίαζε να καρφώσει ένα παλούκι σε ένα σώμα αλλά απετράπη από κάποιον σύντροφο του. Οι παράξενες δραστηριότητες των David Farrant και Seán Manchester έχουν παγιώσει τον θρύλο του Vampire Highgate στην τοπική λαογραφία.

Bloody Mary (Αιμοσταγής Μαρία)
Σίγουρα ένας από τους πιο ανησυχητικούς αστικούς μύθους γύρω από το υπερφυσικό, η Bloody Mary έχει πολλές παραλλαγές, οι περισσότερες εκ των οποίων αφορούν το κάλεσμα της λέγοντας το όνομα της 3-100 φορές μπροστά σε ένα καθρέφτη. Συχνά σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τα μεσάνυχτα, οι συμμετέχοντες σε αυτό το απόκοσμο “παιχνίδι” συνήθως τραγουδούν “Bloody Mary” 13 φορές, και τελικά το φάντασμα εμφανίζεται από πίσω τους και σε ορισμένες εκδοχές της ιστορίας, ή τους δολοφονεί βάναυσα ή τους τραβά μέσα στον καθρέφτη. Σε άλλες εκδοχές, επικαλούνται το φάντασμα της και ένα νεκρό πρόσωπο της επιλογής τους, με τους οποίους μπορούν να μιλήσουν μέχρι και 8 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα.

Ενώ η πραγματική ταυτότητα της Bloody Mary παραμένει ένα μυστήριο, έχει συνδεθεί με πάρα πολλές γυναίκες. Από κάποια μητέρα που αυτοκτόνησε επειδή κατηγορήθηκε λανθασμένα πως δολοφόνησε τα παιδιά της μέχρι τη Mary Worth, ένα από τα θύματα των δικών των μαγισσών του Σάλεμ, ακόμη και την Μαρία Α΄ της Αγγλίας, η οποία είχε μερικές αποβολές και ήταν γνωστή ως Bloody Mary για την εκτέλεση αμέτρητων αιρετικών. Ο μύθος χρονολογείτε από τη δεκαετία του 1960, με δανεικά ονόματα από ιστορικά πρόσωπα. Η ιστορία αλλάζει συχνά ανάλογα με το ποιος την λέει και έχει γίνει ένας σύγχρονος αστικός μύθος.

St. Mark’s Eve (η Παραμονή του Αγίου Μάρκου)
Στην Αγγλία από τον 17ο ως τα τέλη του 19ου αιώνα, υπήρχε μια δεισιδαιμονία για την παραμονή της εορτής του Ευαγγελιστή Μάρκου (25 Απριλίου). Αν κάποιος καθόταν στην εκκλησία του χωριού για 3 ώρες (23:00-01:00), για 3 συνεχόμενα χρόνια, την τρίτη χρονιά θα μπορούσε να δει τα φαντάσματα των καταδικασμένων που θα πέθαιναν όλο τον επόμενο χρόνο να περνάνε μέσα από την εκκλησία.

Μερικές άλλες παραλλαγές του μύθου ήταν ακόμη πιο δυσοίωνες. Κάποιοι έλεγαν πως οι παρατηρητές θα έβλεπαν αποκεφαλισμένα ή σε σήψη πτώματα, ή και φέρετρα να πλησιάζουν. Στο Βόρειο Γιορκσάιρ, όπου ο μύθος ήταν ακλόνητος, η λαϊκή πεποίθηση έλεγε πως αν οι παρατηρητές κοιμόντουσαν ενώ παρατηρούσαν τα φαντάσματα θα πέθαιναν και αυτοί τον επόμενο χρόνο.

Doppelgänger
Αστικός μύθος ή επιστημονικό φαινόμενο; Το Doppelgänger λέγεται ότι είναι το φάντασμα ή το διπλό ψυχικό του εαυτού μας, και συνήθως θεωρείται κακότυχος οιωνός, κακό ή ακόμη και θάνατος. Φαντάσματα και πανομοιότυπα υπάρχουν στη λαογραφία από τους αρχαίους Αιγυπτίους μέχρι και τη Νορβηγική μυθολογία, αλλά και σε σύγχρονα περιστατικά. Αν οι ίδιοι δούμε το Doppelgänger του εαυτού μας λέγεται ότι είναι οιωνός θανάτου, ενώ αν το δει φίλος ή κάποιος από την οικογένεια μας θεωρείται απειλητική προειδοποίηση μιας επικείμενης καταστροφής.

Doppelgänger αναφέρθηκε πως έβλεπε ο Αβραάμ Λίνκολν. Μερικοί ασθενείς σε ένα νοσοκομείο της Βομβάης ισχυρίστηκαν πως είδαν τον Ινδό μύστη Osho σε αρκετές περιπτώσεις, παρά το ότι αυτός ήταν αλλού. Ακόμη και σήμερα, πολλοί αναφέρουν ότι έχουν δει τον εαυτό τους με την περιφερειακή όραση τους, παρά το ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αντανάκλασης. Ακούγεται σαν τον τέλειο αστικό μύθο, αλλά μια μελέτη στο περιοδικό Nature το 2006 ανέφερε πως παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και σε έναν ασθενή που έπασχε από επιληψία. Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν έγινε ηλεκτροσόκ στο αριστερό κροταφοβρεγματικό του εγκεφάλου του ασθενούς, ένιωσε την παρουσία ενός προσώπου ακριβώς πίσω του και η στάση του σώματος του ταυτιζόταν με τη δική του.

Πηγή:http://antichainletter.wordpress.com/2011/11/25/5myths/

Κάπου ν' ανήκεις

Δεν έχω λόγια. Σοβαρά. Το βιβλίο γαμάει. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις την τύφλα σου από ποδόσφαιρο(βλέπε innocent traitors), δεν έχει καμία σημασία. Γιατί για το Γιάννη δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο. Είναι φανατικός στο φουλ παοκτζής μέχρι το κόκκαλο, αλλά πραγματικά αναγνωρίζει και σέβεται τις επιλογές των άλλων, είτε είναι μέλος της ομάδας τους σχολείου, είτε ένας μαλάκας παοκτζής που τυχαίνει να είναι στο γήπεδο. Γι' αυτό, σκέφτεται, ας σώσουμε το Χάρη και δεν πειράζει μωρέ, ας τα πάρει μαζί μας λίγο ο Βαγγέλης. Τι θα γίνει;
Όσοι το έχουν διαβάσει θα καταλάβουν.
Δεν υπάρχουν σήμερα πολλοί άνθρωποι σαν το Γιάννη.
Πιστεύω πως δεν υπάρχει κάποιος που να διάβασε αυτό το βιβλίο και να μην του άρεσε.
Και για να πάρετε μια ιδέα για το πόσο τέλειο είναι, να τι γράφει η πρώτη σελίδα:
ΦΙΛΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ:
ΦΙΛΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ,
ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ-
άσε, δεν θα σας πω. Να το αγοράσετε και να μάθετε!
Vcay
xxxxxxx

How to Cope with a Geek

Warning: It does not apply to hipsters
Actually som things you have to remember in order to avoid having victims.
1. Don't pretend you are an expert in a subjet our geek adores if you have no idea about it. He will know.
2. Do things that you both enjoy. He doesn't like your obsession with [anything you like], you don't get his obsession with Mario Cart. There's always something in the middle you can both do and not want to commit suicide because of boredom after five minutes.
3.No, comics aren't only for kids.
4.Yes, manga are different than comics.
5. Just because someone enjoys things you don't doesn't mean he studies for school. Doesn't always study for school.
6. Don't take his glasses. It gets annoying after the 6443th time, #presonalexperience
7. People that only live online and eat only pizza and drink coffee aren't necessarily geeks Who are we kidding.
7. You can enjoy electronic/trance/whatever music and be a normal human being.
8. Don't be judgemental.
9.Don't borrow anything unless it's a matter of life and death.
10. Don't touch him. You never know how bad his intimacy issues are.

Not helpful at all, as usual.
Bye!
Zoey
Vcay

Hi

Hey person that got in this blog for a cookie recipie (trust me even that's not that good)! I haven't updated lately and I'm really sorry (not) but I had some things to catch up to (mostly sleep and watch anime).
Back to the reason of the update. I've read a lot of science fiction books lately-dear reader, if you'ren not into books, I suggest the chocolate chip cookies ;). So yeah all the books had some romance, sickly sweet but mostly okay. What really bothered me was the way the writer was thinking. "It's a science fiction book, so there's magic and stuff which sells. Oh, look, a plot hole. Whatever since magic exist I'll cover that up with some unreasonable shit that has no connection to the storyline whatsoever."
I'm dead serious. You peole couldn't possible have that this though.
And now you probably think this is uncalled for so I'll give youan example so you can sympathize with my pain (I'm such a drama queen).
Take The Mortal Instruments for example. (This contais spoilers) Her brother comes literally out of nowhere when it could have been literraly anybody else exactly at the point when she needed someone to develop a romatic relationship. And let's not talk about how Simon turned into a light walker vampire (too convenient).
Or the fact that all the characters have a partner exactly made for them from the first freaking book.
Or let's just go to the Percy Jackson and the Olympians book 2 and let's think how convenient it is that the only thing that can ressurect Kronos is the thing that can bring Thalia back to life since Rick Riordan needed some main character for the next book.
Another example, maybe a little unrelated: The Heroes of Olympus, The House of Hades. Jason Grace has  been literraly useless. The only thing he did was losing his memory. So in THOH when Nico must confess he's gay and someone from the seven must be there (since Nico doesn't get a chapter on his own) Rick Riordan decides that Jason must be the one because he has to do something.
So yeah, that got off topic, me ending up talking about how convenient things get in some books. You probably hate me now so my job here is done. Bye.
Zoey

Η ξαδέλφη της Adele κέρδισε τους κριτές του The Voice

Την λένε Georgia Harrup, είναι 27 χρονών και δουλεύει ως τηλεφωνήτρια. Και ήρθε η σειρά της να αποδείξει ότι έχει ταλέντο, όπως εξάλλου και η ξαδέλφη της Adele.

H Georgia εντυπωσίασε τους κριτές του βρετανικού Τhe Voice- Will.i.am, Sir Tom Jones, Kylie Minogue και Ricky Wilson- τραγουδώντας ένα κλασικό κομμάτι, τοHallelujah I Love Him So του Ray Charles. Φυσικά, και πέρασε στην επόμενη φάση του talent show και μάλιστα επέλεξε να είναι στη ομάδα του Tom Jones.

Όσο για τη συγγένειά της με τη διάσημη Adele, αποκάλυψε ότι την έμαθε μόλις πριν από πέντε χρόνια όταν ο πατέρας της επικοινώνησε με ένα μακρινό συγγενή του. Ο πατέρας της, λοιπόν, που είναι κιθαρίστας, είναι ο αδελφός της γιαγιάς της Adele. «Πάντα θαύμαζα την Αdele, και αποτελούσε για μένα έμπνευση, οπότε όταν ο πατέρας μου με ενημέρωσε γι’ αυτή τη συγγένεια δεν μπορούσα να το πιστέψω», είπε η Georgia.

by Gorgina..!

ΓΥΑΛΙΑ..

Τα γυαλιά εκτός του ότι είναι ένα μεγάλο αξεσουάρ της μόδας, έχουν ύψιστη σημασία για την υγεία των ματιών μας. Δεν χρειάζεται να χαλάμε μια περιουσία για ένα καλό ζευγάρι γυαλιών, αλλά σίγουρα η καλύτερη επιλογή για την αγορά τους είναι ένα κατάστημα οπτικών. Ο ήλιος μπορεί να προκαλέσει διάφορες βλάβες στα μάτια μας ,στις βλεφαρίδες και στην περιοχή του δέρματος γύρω από τα μάτια μας.

1) Φοράμε γυαλιά ηλίου για προστασία. Η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου μπορεί να προκαλέσει καταρράκτη, αλλά και καλοήθεις όγκους στην επιφάνεια του ματιού, οι οποίοι είναι επώδυνοι για το μάτι.

2) Για να έχουμε άνετη όραση. Το φως του ηλίου και η φωτεινότητα του μας ενοχλεί. Αν δεν φοράμε γυαλιά, ταλαιπωρούμε τα μάτια μας με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε στραβισμό.

3) Για να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε στο σκοτάδι. Η έκθεση στον ήλιο χωρίς γυαλιά, μπορεί να παρεμποδίσει την ικανότητα των ματιών μας να προσαρμόζονται γρήγορα στις νυχτερινές ώρες και στα νυχτερινά επίπεδα φωτός.

4) Αποφεύγουμε τον καρκίνο του δέρματος. Καρκίνος του δέρματος γύρω από την περιοχή των ματιών είναι η πιο συχνή πάθηση των ανθρώπων που δεν φοράν γυαλιά. Τα γυαλιά πρέπει να τα φοράμε καθημερινά και όχι μόνο το καλοκαίρι, είτε στην οδήγηση, στις αθλητικές μας δραστηριότητες ή στην θάλασσα.

Συμβουλές.

1) Ακόμη και τις συννεφιασμένες μέρες, φοράμε γυαλιά.

2) Αγοράζουμε γυαλιά από κατάστημα οπτικών.

3) Ελέγχουμε αν οι φακοί είναι χωρίς διαστρεβλώσεις.

4) Δεν ξεχνάμε να τα φοράμε ούτε εμείς, ούτε τα παιδιά.

by Gorgina...

you don't know what a girl likes.

1. Touch her waist.

2. Share secrets.

3. Talk to her.


4. Kiss her slowly.
5. Hug her.

6. Hold her.

7. Give her your jacket.
8. Laugh with her.

9. Let her be with you when you're with your friends.
10. Take pics with her.

11. Smile with her, in a place where you invite her.
12. Pull her onto your lap.

13. When she says she loves you more, deny it. fight back.

14. Dont ever tell her to leave even jokingly or act like you're mad. If she's upset, comfort her.
15. When people diss her, stand up for her.

16. Look deep into her eyes and tell her you love her.

17. Lay down under the stars and put her head on your chest so she can listen to the steady beat of your heart, Link your fingers together while you whisper to her as she rests her eyes and listens to you.

18. When walking next to each other grab her hand.

19. When you hug her hold her in your arms as long as possible.
20. Call her at night to wish her sweet dreams.

21. Comfort her when she cries and wipe away her tears.

22. Take her for long walks at night.

23. Always remind her how much you love her.
24. When her friends say i love her more than you, deny it; fight back and hug her tight so she can't get to her friends. It makes her feel loved.
25. Always hug her and say, "I love you," whenever you see her.

26. Kiss her unexpectedly

27. HUG HER FROM BEHIND AROUND THE WAIST

28. Tell her shes beautiful- NOT SEXY! She wants to feel pretty- not skanky

29. Tell her the way you feel about her!
30. Open doors for her, walk her to her car- it makes her feel protected, plus it never hurts to act like a gentleman.

31. Dont cheat on her.

32. Take her anywhere she wants.

33. Txt messege or call her in the morning and tell her have a good day at school, and how much you miss her.

34. Be there for her whenever she needs you, and even when she doesn't need you, just be there so she'll know that she can always count on you.
35. Hold her close when she's cold so she can hold you too.

36. When you are alone, hold her close and kiss her.

37. Kiss her on the cheek (it will give her the hint that you want to kiss her).

38. While in the movie, put your arm around her and then she will automatically put her head on your shoulder, then lean in and tilt her chin up and kiss her lightly.

39. Tell her she means everything to you, but MEAN IT.

40. If it seems like there is something wrong, ask her- if she denies something being wrong, it means she doesn't want to talk about it, so just hug her.

41. Make her feel loved.

42. Kiss her in front of other girls you know.
43. Don't lie to her.
 

By Gorgina....

Hachikō...

Hachikō
Hachikō
Species	Dog
Breed	Akita Inu
Sex	Male
Born	Hachikō November 10, 1923 near the city of Ōdate, Akita Prefecture
Died	March 8, 1935 (aged 11) Shibuya, Tokyo
Resting place	National Science Museum of Japan in Ueno, Tokyo.
Nation from	Japan
Known for	Waiting for return of his dead owner for nine years.
Owner	Hidesaburō Ueno
Appearance	Golden light brown with white (peach white) color on the upper face
Bronze statue of Hachiko in front of train station of Shibuya, Tokyo

Hachikō (ハチ公^?, November 10, 1923 – March 8, 1935), known in Japanese as chūken Hachikō (忠犬ハチ公 "faithful dog Hachikō" ['hachi' meaning 'eight', a number referring to the dog's birth order in the litter, and 'kō', meaning prince or duke]), was an Akita dog born on a farm near the city of Ōdate, Akita Prefecture,^[1] remembered for his remarkable loyalty to his owner, even many years after his owner's death.

Life

In 1924, Hidesaburō Ueno, a professor in the agriculture department at the University of Tokyo, took in Hachikō, a golden brown Akita, as a pet. During his owner's life, Hachikō greeted him at the end of each day at the nearby Shibuya Station. The pair continued their daily routine until May 1925, when Professor Ueno did not return. The professor had suffered from a cerebral hemorrhage and died, never returning to the train station where Hachikō was waiting. Each day for the next nine years Hachikō awaited Ueno's return, appearing precisely when the train was due at the station.

Hachikō attracted the attention of other commuters. Many of the people who frequented the Shibuya train station had seen Hachikō and Professor Ueno together each day. Initial reactions from the people, especially from those working at the station, were not necessarily friendly. However, after the first appearance of the article about him on October 4, 1932 in Asahi Shimbun, people started to bring Hachikō treats and food to nourish him during his wait.^[2]

Publication[edit]

In 1932 one of Ueno's students (who developed expertise on the Akita breed) saw the dog at the station and followed him to the Kobayashi home (the home of the former gardener of Professor Ueno—Kikuzaboro Kobayashi^[3]) where he learned the history of Hachikō's life. Shortly after this meeting, the former student published a documented census of Akitas in Japan. His research found only 30 purebred Akitas remaining, including Hachikō from Shibuya Station.

He returned frequently to visit Hachikō and over the years published several articles about the dog's remarkable loyalty. In 1932 one of these articles, published in the Tokyo Asahi Shimbun, placed the dog in the national spotlight. Hachikō became a national sensation. His faithfulness to his master's memory impressed the people of Japan as a spirit of family loyalty all should strive to achieve. Teachers and parents used Hachikō's vigil as an example for children to follow. A well-known Japanese artist rendered a sculpture of the dog, and throughout the country a new awareness of the Akita breed grew.

Eventually, Hachikō's legendary faithfulness became a national symbol of loyalty, particularly to the person and institution of the Emperor.^[4]

Death[edit]

Last known photo of Hachikō - pictured with his owner's wife Yaeko Ueno (front row, second from right) and station staff in mourning in Tokyo on March 8, 1935.

Hachikō died on March 8, 1935, and was found on a street in Shibuya.^[5] In March 2011, scientists settled the cause of death of Hachikō: the dog had terminal cancer and a filaria infection (worms). There were also four yakitori skewers in Hachikō's stomach, but the skewers did not damage his stomach or cause his death.

Legacy

Hachikō's stuffed and mounted remains are kept at the National Science Museum of Japan in Ueno, Tokyo. His monument is in Aoyama cemetery in Minatoku, Tokyo.

Hachiko's monument on the side of Professor Ueno's grave in the Aoyama Cemetery, Minato, Tokyo.

Bronze statues

In April 1934, a bronze statue in his likeness was erected at Shibuya Station (35°39′32.6″N 139°42′2.1″E), and Hachikō himself was present at its unveiling. The statue was recycled for the war effort during World War II. In 1948 The Society for Recreating the Hachikō Statue commissioned Takeshi Ando, son of the original artist, to make a second statue. When the new statue appeared, a dedication ceremony occurred.The new statue, which was erected in August 1948, still stands and is an extremely popular meeting spot. The station entrance near this statue is named "Hachikō-guchi", meaning "The Hachikō Entrance/Exit", and is one of Shibuya Station's five exits.

The Japan Times played a practical joke on readers by reporting that the bronze statue was stolen a little before 2:00 AM on April 1, 2007, by "suspected metal thieves". The false story told a very detailed account of an elaborate theft by men wearing khaki workers' uniforms who secured the area with orange safety cones and obscured the theft with blue vinyl tarps. The "crime" was allegedly recorded on security cameras.

A similar statue stands in Hachikō's hometown, in front of Ōdate Station. In 2004, a new statue of Hachikō was erected on the original stone pedestal from Shibuya in front of the Akita Dog Museum in Odate.

The exact spot where Hachikō waited in the train station is permanently marked with bronze paw-prints and text in Japanese explaining his loyalty.

Annual ceremony

Each year on April 8, Hachikō's devotion is honored with a solemn ceremony of remembrance at Tokyo's Shibuya railroad station. Hundreds of dog lovers often turn out to honor his memory and loyalty.

Hachikō' "speaks

In 1994, the Nippon Cultural Broadcasting in Japan was able to lift a recording of Hachikō barking from an old record that had been broken into several pieces. A huge advertising campaign ensued and on Saturday, May 28, 1994, 59 years after his death, millions of radio listeners tuned in to hear Hachikō bark.

Exhibition

On 16 June 2012 it was announced by Asahi Shimbun newspaper that rare photos from Hachiko's life would be shown at the Shibuya Folk and Literary Shirane Memorial Museum in Shibuya Ward until July 22, 2012 as part of the "Shin Shuzo Shiryoten" (Exhibition of newly stored materials).

Film and book adaptations

Hachikō exhibited at the National Museum of Nature and Science in Ueno.

Hachikō was the subject of the 1987 movie Hachi-kō (Hachikō Monogatari) ハチ公物語 (literally "The Tale of Hachiko"), directed by Seijirō Kōyama, which told the story of his life from his birth up until his death and imagined spiritual reunion with his master. Considered ablockbuster success, the film was the last big hit for Japanese film studio Shochiku Kinema Kenkyû-jo.

Hachi: A Dog's Tale, released in August 2009, is an American movie starring actor Richard Gere, directed by Lasse Hallström, about Hachikō and his relationship with an American professor & his family following the same basic story. The movie was filmed in Rhode Island, and also featured Joan Allen and Jason Alexander.

Hachikō is also the subject of a 2004 children's book entitled Hachikō: The True Story of a Loyal Dog, written by Pamela S. Turner and illustrated by Yan Nascimbene. Another children's book, a short novel for readers of all ages called Hachiko Waits, written by Lesléa Newman and illustrated by Machiyo Kodaira, was published by Henry Holt & Co. in 2004. Hachiko Waits was released in paperback by Square Fish (an imprint of MacMillan) in 2008.^[Hachikō is featured prominently in the 2008 novel The Story of Edgar Sawtelle by David Wroblewski. Hachikō plays an important part in the 1967 children's book Taka-chan and I: A Dog's Journey to Japan.

by Gorgina....

i love you mom..!

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΕ ΚΩΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΞΕΓΡΑΨΕΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ.Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΤΟΥΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΕΠΕΜΕΝΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ.ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ ΣΤΟ ΑΥΤΙ ΠΟΣΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΤΗΝ ΑΚΟΥΕΙ..ΟΤΑΝ ΣΥΝΗΛΘΕ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΙΛΑΓΑΝ ΓΙΑ ΘΑΥΜΑ.ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥς ΕΔΕΙΞΕ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΤΙ ΘΑ ΕΓΡΑΦΕ ΑΥΤΟς ΠΗΡΕ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΚΑΙ ΕΓΡΑΨΕ
"Σ'ΑΓΑΠΩ ΜΑΜΑ"....!!!!!

  

by Gorgina..!

2013 Goals-Achieved?

Last New Year's Eve I wrote down some goals I wanted to achieve in the previous year. Let's see if I managed to do so.

1.Pass the Proficiency in English exam. 
I did. I passed it with a B.
2. Improve my school grades. 
I actually think I did. Not a lot though, but yeah, a bit.
3.Lose 20 kg (44lbs)
I lost half of it. Does that count?
4. Make more friends.
Sort of. We're not besties or something, but we talk.

I have achieved my goals in a percentage 61% (The numbers are not accurate).
Go me or whatever.


Happy New Year!
Vcay
xxxxxxx