Wednesday, November 28, 2012
Tuesday, November 27, 2012
I never smile. So what?
Why ppl say that when you're happy you smile? How a facial expresion makes any difference? It doesn't. At least to me.. Some others say it's even attractive. Well if you have a crush on him/her you obviously like him no matter what he/she does. I suppose they just like that he/she is happy or else i just don't get it. I never smile it was never a prob. I think at least nobody said anything about it. What can i say it just doesn't come out naturally. I'm really akward when I smile even in pictures. I guess If that's the way to find a bf/gf i guess i'll just stay forever alone. Lawl. I don't even care ppl let you down no matter how much you smile. It's pointless. I just don't and posibly never will so try get used to it.
P.s. If you think that i'm that kind of person that's depressed all the time you're wrong. I'm like hyper all the time. There's a difference between being some weird ''emo'' kid and not smiling.
P.s. If you think that i'm that kind of person that's depressed all the time you're wrong. I'm like hyper all the time. There's a difference between being some weird ''emo'' kid and not smiling.
Sick (and tired)
Όταν έφυγα από το σχολείο, θεωρήθηκα τυχερή που έκανα μόνο μια ώρα μάθημα και μετά έφυγα να πάω στο γιατρό γιατί ήμουν άρρωστη.
Ναι ρε παιδιά δηλαδή να κάνεις μάθημα στο σχολείο είναι πιο βαρετό από το να περιμένεις δύο ώρες(σοβαρά, δυο ώρες περίμενα) σε ένα προθάλαμο ιατρείου με πέντε βαρήκοες γιαγιάδες...*αψου*
Πάντως, για να χαίρονται τόσο οι μαθητές που είναι άρρωστοι επειδή δεν θα πάνε σχολείο κάτι δεν πρέπει να πηγαίνει καλά. Το λέω για όσους γονείς δεν έχουν πάρει στα σοβαρά το "δεν θέλω να πάω σχολείο".
Ναι ρε παιδιά δηλαδή να κάνεις μάθημα στο σχολείο είναι πιο βαρετό από το να περιμένεις δύο ώρες(σοβαρά, δυο ώρες περίμενα) σε ένα προθάλαμο ιατρείου με πέντε βαρήκοες γιαγιάδες...*αψου*
Πάντως, για να χαίρονται τόσο οι μαθητές που είναι άρρωστοι επειδή δεν θα πάνε σχολείο κάτι δεν πρέπει να πηγαίνει καλά. Το λέω για όσους γονείς δεν έχουν πάρει στα σοβαρά το "δεν θέλω να πάω σχολείο".
Monday, November 26, 2012
Έξω από το κινέζικο...
"Κάνε την κινέζα"
Έξω από το μαγαζί με οπτικά...
"Δεν βλέπονται"
Στο μάθημα των θρησκευτικών...
"Μ+Χ; Μαρία και Χρίστος;"
Έξω από τράπεζα...
"Θα την αδειάσουμε"
...
Ναι τα έχει πει όλα αυτά ΕΝΑ άτομο...Και όχι δεν τα έλεγε επίτηδες...:)
"Κάνε την κινέζα"
Έξω από το μαγαζί με οπτικά...
"Δεν βλέπονται"
Στο μάθημα των θρησκευτικών...
"Μ+Χ; Μαρία και Χρίστος;"
Έξω από τράπεζα...
"Θα την αδειάσουμε"
...
Ναι τα έχει πει όλα αυτά ΕΝΑ άτομο...Και όχι δεν τα έλεγε επίτηδες...:)
Sunday, November 25, 2012
Αυτό το ΣΚ
Το Σαββατόβραδο αυτό το ΣΚ ήταν οk. Κάτσαμε κάνα δυο ώρες στο cafe, παίζαμε uno και τάβλι, την πλάκα μας την κάναμε. Μετά κάναμε τη βόλτα μας και είδαμε το 'μαλλιοτράβηγμα' αλά 'δεν θέλω να σπάσω κανένα νύχι'. Καλά περάσαμε. :).
Saturday, November 24, 2012
Μαλλιοτράβηγμα του αιώνα...:Ρ
Ήταν κάτι άκυρες και η μια έβριζε την άλλη ή κάτι τέτοιο. Σε κάποια φάση έγινε φασαρία έξω από ένα club. Ήταν αυτές οι δυο, με δυο τρεις φίλες τους να τις "υποστηρίζουν". Κατέληξαν να μαλώνουν για το πια είναι πιο πουτάνα από την άλλη.
Φράση της ημέρας: ¨"
Εγώ τουλάχιστον γ*μιέμαι, αλλά δεν πληρώνομαι κιόλας."
Φράση της ημέρας: ¨"
Εγώ τουλάχιστον γ*μιέμαι, αλλά δεν πληρώνομαι κιόλας."
Friday, November 23, 2012
Nobody cares?
There are times when you
actually believe that nobody cares, that the whole world is against you or you
think that you had enough. Then you want to die, run away and you think that
everything you ever done, thought, believed was wrong. I'm not trying to be
judgmental. I've been there, to be honest i still am. But as I rethink about it
I'm like ''There is no way that nobody cares. My parents do, my -to be honest
few, but true- friends do. Even the person that tried to convince me that
nobody cares about me (you know who you are thanks a lot) cares to see me down,
crawling. But you know what? At least I made it till now and I’m not fake (you
are). If I could take pride away from you you'd be left with nothing'' So
please do me a favor, even though you don't even know me. Destroy that person's
day who acts like that in your life. Anything could do. Anything that will make
him/her in my case her sad or even devastated. I know i sound like a bitch but
she's been trying to ruin my life for three years now. Well i guess that
considering you haven't accomplished it by now you never will. I hope you're
reading this right now and feel awful.
To anybody else have a nice day :).
Thanks.
To anybody else have a nice day :).
Thanks.
Once upon a time...
Once upon a time, there was a wonderful little girl who lived with her parents in a kingdom far far away from here. But the girl's mother died and her father married a bad, evil woman who hated the poor little girl. When her father died too, her evil step-mother....
Έτσι κάπως αρχίζει το 99,9% των παραμυθιών για κορίτσια.
Έχω κάποιες ενστάσεις:
-Πόσο χάλια γούστο πρέπει να έχει ο πατέρας της για να διαλέξει την πιο κακιά γυναίκα;
-Γιατί δεν αναφέρεται ο λόγος θανάτου των γονιών της; Άνοιξε η γη και τους κατάπιε;
Αυτά τα παραμύθια πρώτα απ' όλα κάνουν τα παιδάκια να είναι προκατειλημμένα με τον όρο ''μητριά''. Ας το παραδεχτούμε, όταν ακούς ''μητριά'' σίγουρα δεν σου έρχεται στο μυαλό μια normal γυναίκα που θέλει να τα έχει καλά μαζί σου, αλλά (στην καλύτερη περίπτωση) μια στρίγγλα που θέλει το κακό σου.
Αν πούμε πως όταν πέθανε η μητέρα της ήταν 10, κάνα δυο χρόνια μετά ξαναπαντρεύτηκε, άντε και 3 χρόνια μετά να πέθανε ο πατέρας το κοριτσάκι δεν ήταν κοριτσάκι, 15 χρονών γαϊδούρα ήταν. Δεν νομίζω πως θα ανεχόταν να τη βάζει να κάνει τη λάντζα (βλ. Σταχτοπούτα) ή ότι άλλο. Και άντε, πες στις εποχές εκείνες τα κορίτσια δεν ήταν όπως σήμερα. Αφού ήθελε να την ξεφορτωθεί γιατί δεν την πάντρευε και αν ήθελε υπηρέτρια ας έπαιρνε καμία άκυρη (γιατί ο πατέρας του είχε αφήσει την περιουσία).
Και τι σκατά πατέρας ήταν που έκανε μόνο μια κόρη; Τότε ήθελαν γιους. όχι μόνο στα παραμύθια έκαναν μόνο ένα παιδί, ήταν και κορίτσι. Πόσοι άντρες θα το ανεχόταν αυτό; Σήμερα μπορεί, αλλά τότε με της καμία.
...
Ά, και κάτι για τη Χιονάτη.
Τι αχάριστη κι αυτή βρε παιδί μου... Της σκούπιζαν της μαγείρευαν οι νάνοι, ακόμη και κοτζάμ φέρετρο της έφτιαξαν κι αυτή μόλις είδε το κελεπούρι, μην την είδατε.
...
Και κάτι άλλο: Πως γίνεται ο πρίγκιπας να εμφανίζεται πάντα στο άκυρο; Θέλουν να περάσουν το μήνυμα ότι οι πρίγκιπες τότε θαμπώνονταν από τις φτωχές κοπέλες; Καμία_σχέση!
Και στην Ωραία Κοιμωμένη είναι λίγο λάθος να υπάρχει πρίγκιπας, εφόσον οι γονείς της Αυγής ήταν βασιλιάς και βασίλισσα, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αδερφός της γιατί
1)Θα ήταν αηδία
2)Θα έπεφτε κι αυτός σε αιώνιο ύπνο.
Σόρι δηλαδή, 100 χρόνια κοιμόταν η άλλη, δεν γέρασε; Ας έχει και μια μικρή έστω αληθοφάνεια. Θα χαλιόταν τα 3χρονα άμα έλεγε "μετά από λίγους μήνες";Έλεος
Τα παραμύθια που δεν ακολουθούν το στερεότυπο είναι:
-Η Κοκκινοσκουφίτσα (που και αυτή σκατά μάνα είχε)
-Η Πεντάμορφη και το Τέρας (που πάλι είχε πεθάνει η μητέρα της)
Γι' αυτό, το αγαπημένο μου παραμύθι είναι 'Το μολυβένιο στρατιωτάκι'...

Έτσι κάπως αρχίζει το 99,9% των παραμυθιών για κορίτσια.
Έχω κάποιες ενστάσεις:
-Πόσο χάλια γούστο πρέπει να έχει ο πατέρας της για να διαλέξει την πιο κακιά γυναίκα;
-Γιατί δεν αναφέρεται ο λόγος θανάτου των γονιών της; Άνοιξε η γη και τους κατάπιε;
Αυτά τα παραμύθια πρώτα απ' όλα κάνουν τα παιδάκια να είναι προκατειλημμένα με τον όρο ''μητριά''. Ας το παραδεχτούμε, όταν ακούς ''μητριά'' σίγουρα δεν σου έρχεται στο μυαλό μια normal γυναίκα που θέλει να τα έχει καλά μαζί σου, αλλά (στην καλύτερη περίπτωση) μια στρίγγλα που θέλει το κακό σου.
Αν πούμε πως όταν πέθανε η μητέρα της ήταν 10, κάνα δυο χρόνια μετά ξαναπαντρεύτηκε, άντε και 3 χρόνια μετά να πέθανε ο πατέρας το κοριτσάκι δεν ήταν κοριτσάκι, 15 χρονών γαϊδούρα ήταν. Δεν νομίζω πως θα ανεχόταν να τη βάζει να κάνει τη λάντζα (βλ. Σταχτοπούτα) ή ότι άλλο. Και άντε, πες στις εποχές εκείνες τα κορίτσια δεν ήταν όπως σήμερα. Αφού ήθελε να την ξεφορτωθεί γιατί δεν την πάντρευε και αν ήθελε υπηρέτρια ας έπαιρνε καμία άκυρη (γιατί ο πατέρας του είχε αφήσει την περιουσία).
Και τι σκατά πατέρας ήταν που έκανε μόνο μια κόρη; Τότε ήθελαν γιους. όχι μόνο στα παραμύθια έκαναν μόνο ένα παιδί, ήταν και κορίτσι. Πόσοι άντρες θα το ανεχόταν αυτό; Σήμερα μπορεί, αλλά τότε με της καμία.
...
Ά, και κάτι για τη Χιονάτη.
Τι αχάριστη κι αυτή βρε παιδί μου... Της σκούπιζαν της μαγείρευαν οι νάνοι, ακόμη και κοτζάμ φέρετρο της έφτιαξαν κι αυτή μόλις είδε το κελεπούρι, μην την είδατε.
...
Και κάτι άλλο: Πως γίνεται ο πρίγκιπας να εμφανίζεται πάντα στο άκυρο; Θέλουν να περάσουν το μήνυμα ότι οι πρίγκιπες τότε θαμπώνονταν από τις φτωχές κοπέλες; Καμία_σχέση!
Και στην Ωραία Κοιμωμένη είναι λίγο λάθος να υπάρχει πρίγκιπας, εφόσον οι γονείς της Αυγής ήταν βασιλιάς και βασίλισσα, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αδερφός της γιατί
1)Θα ήταν αηδία
2)Θα έπεφτε κι αυτός σε αιώνιο ύπνο.
Σόρι δηλαδή, 100 χρόνια κοιμόταν η άλλη, δεν γέρασε; Ας έχει και μια μικρή έστω αληθοφάνεια. Θα χαλιόταν τα 3χρονα άμα έλεγε "μετά από λίγους μήνες";Έλεος
Τα παραμύθια που δεν ακολουθούν το στερεότυπο είναι:
-Η Κοκκινοσκουφίτσα (που και αυτή σκατά μάνα είχε)
-Η Πεντάμορφη και το Τέρας (που πάλι είχε πεθάνει η μητέρα της)
Γι' αυτό, το αγαπημένο μου παραμύθι είναι 'Το μολυβένιο στρατιωτάκι'...
Wednesday, November 21, 2012
Beauty(?) and the Beast
Everyone says "it
doesn't matter how tall/thin/short/fat etc you are. What matters most is your
character."
The point? That is not true. I mean, people who say than are
a) famous
b) pretty.
Also, today no one cares about your character. Everyone judges you from your appearance.
:(
Think of it. There are a lot of "beasts" out there that can't find anyone to love them just because they are ugly.
Remember Ugly Betty? Patty? Beast from Beauty and the Beast? They had a makeover and then they got married/loved/in relationship.
Or all these films on Disney Channel. The characters are supposed to pass this message to young kids.
But if you see them, they are all Miss Beauty.
If they want to encourage kids, why isn't there a film that the main character(s) is fat, short,with a face full of zits, glasses, braces and horrible style? Only with a movie like that teens will believe in themselves. Because, admit it, all teenagers have at least two of these characteristics I mentioned before.

The point? That is not true. I mean, people who say than are
a) famous
b) pretty.
Also, today no one cares about your character. Everyone judges you from your appearance.
:(
Think of it. There are a lot of "beasts" out there that can't find anyone to love them just because they are ugly.
Remember Ugly Betty? Patty? Beast from Beauty and the Beast? They had a makeover and then they got married/loved/in relationship.
Or all these films on Disney Channel. The characters are supposed to pass this message to young kids.
But if you see them, they are all Miss Beauty.
If they want to encourage kids, why isn't there a film that the main character(s) is fat, short,with a face full of zits, glasses, braces and horrible style? Only with a movie like that teens will believe in themselves. Because, admit it, all teenagers have at least two of these characteristics I mentioned before.
Tuesday, November 20, 2012
Well...
Έχω βαρεθεί τη συμπεριφορά της.
"Έκανα αυτό...έκανα το άλλο...." Μιλάει όλο για τον εαυτό της. Πάντα γυρίζει τη συζήτηση στο τι έκανε αυτή. Μας έχει πει την ιστορία της ζωής της καμία 20αρια φορές. Άσε που σχεδόν όλα είναι ψέματα.
Και να ήταν μόνο αυτό;
Πέρσι, δευτέρα γυμνασίου εμείς, πρώτη αυτή, μιλούσαμε για λίγο στο διάλειμμα. Φέτος κατάλαβε πως η κολλητή μου είναι πιο ενδιαφέρον άτομο από μένα (που είναι-αλλά τέλος πάντων) και τώρα με γράφει κανονικότατα. Όταν την βλέπω στο διάδρομο και δεν είμαι μαζί με την κολλητή μου, το μόνο που θα μου πει είναι κάτι τύπου "Που είναι η Ζ.;" ή "Πες στη Ζ....".
Είναι η τρίτη φορά που το παθαίνω αυτό.
Η πρώτη; Στην πέμπτη δημοτικού, που ακόμα δεν είχαμε βγει απ' τ' αυγό. Κάναμε παρέα εγώ, η Ζ. και ένα άλλο κορίτσι με την καινούρια της τάξης. Μόλις η καινούρια τα βρήκε με τα κορίτσια του άλλου τμήματος (του by the way στην αρχή τις σνόμπαρε) εμάς ούτε να γυρίσει να μας δει.
Μετά στην έκτη. Πάλι το ίδιο concept : καινούριο κορίτσι, μας μιλούσε μέχρι να γίνει super δημοφιλής και μετά ούτε τα ονόματά μας θυμόταν. Ένα ξερό "Γεια" στο δρόμο και πολύ είναι. Που καθόμασταν εγώ και η Ζ. και την παριγορούσαμε που κανείς δεν τη συμπαθεί.
Θέλω σε κάποια φάση κάποιος να θέλει να με γνωρίσει επειδή είμαι εγώ: η ξενέρωτη, βαρετή Β... Όχι γιατί θέλει κάποιον για καβάτζα όταν δεν έχει κανένα φίλο και μετά να μου συμπεριφέρεται σαν σκουπίδι. Όχι να θέλει να γνωρίσει εμένα και να με βλέπει ως μέσο για να γνωρίσει άλλους.
Προς το παρόν, τέσσερα άτομα το έχουν καταφέρει αυτό.
Zoe (ότι και να πεις μπλε είναι και κόψε το λαιμό σου)
Katherine (πότε παντρευόμαστε;)
Georgina (ότι να ναι)
Vasia (κρίμα που φεύγεις...Θα μας λείψεις! :-*)
Vcay
=BFFE
Δεν θα τις άλλαζα με τίποτα.
"Έκανα αυτό...έκανα το άλλο...." Μιλάει όλο για τον εαυτό της. Πάντα γυρίζει τη συζήτηση στο τι έκανε αυτή. Μας έχει πει την ιστορία της ζωής της καμία 20αρια φορές. Άσε που σχεδόν όλα είναι ψέματα.
Και να ήταν μόνο αυτό;
Πέρσι, δευτέρα γυμνασίου εμείς, πρώτη αυτή, μιλούσαμε για λίγο στο διάλειμμα. Φέτος κατάλαβε πως η κολλητή μου είναι πιο ενδιαφέρον άτομο από μένα (που είναι-αλλά τέλος πάντων) και τώρα με γράφει κανονικότατα. Όταν την βλέπω στο διάδρομο και δεν είμαι μαζί με την κολλητή μου, το μόνο που θα μου πει είναι κάτι τύπου "Που είναι η Ζ.;" ή "Πες στη Ζ....".
Είναι η τρίτη φορά που το παθαίνω αυτό.
Η πρώτη; Στην πέμπτη δημοτικού, που ακόμα δεν είχαμε βγει απ' τ' αυγό. Κάναμε παρέα εγώ, η Ζ. και ένα άλλο κορίτσι με την καινούρια της τάξης. Μόλις η καινούρια τα βρήκε με τα κορίτσια του άλλου τμήματος (του by the way στην αρχή τις σνόμπαρε) εμάς ούτε να γυρίσει να μας δει.
Μετά στην έκτη. Πάλι το ίδιο concept : καινούριο κορίτσι, μας μιλούσε μέχρι να γίνει super δημοφιλής και μετά ούτε τα ονόματά μας θυμόταν. Ένα ξερό "Γεια" στο δρόμο και πολύ είναι. Που καθόμασταν εγώ και η Ζ. και την παριγορούσαμε που κανείς δεν τη συμπαθεί.
Θέλω σε κάποια φάση κάποιος να θέλει να με γνωρίσει επειδή είμαι εγώ: η ξενέρωτη, βαρετή Β... Όχι γιατί θέλει κάποιον για καβάτζα όταν δεν έχει κανένα φίλο και μετά να μου συμπεριφέρεται σαν σκουπίδι. Όχι να θέλει να γνωρίσει εμένα και να με βλέπει ως μέσο για να γνωρίσει άλλους.
Προς το παρόν, τέσσερα άτομα το έχουν καταφέρει αυτό.
Zoe (ότι και να πεις μπλε είναι και κόψε το λαιμό σου)
Katherine (πότε παντρευόμαστε;)
Georgina (ότι να ναι)
Vasia (κρίμα που φεύγεις...Θα μας λείψεις! :-*)
Vcay
=BFFE
Δεν θα τις άλλαζα με τίποτα.
My opinion how relashionships are like
Why is everyone so desperate to be in a relasionship? It never works out well. Anyway, at least when you're 15. So all these happen to gain experience in life? You just end up getting hurt. Truth is i had lots of crushes but why have a relashionship with someone so immature? Even if you like each other how can you be sure that it will work out? It won't and you will cry 'till your friends make you feel better ( do you remember the ones you ignored while you were with him? ) and then you'll start falling for somebody else 'till you're way to broken and have learned your lesson not to trust anyone and have gained your so called experience. On the other hand if it's all about sex, find somebody who wants the same thing and get the f*ck over it. Your friends won't stay there forever to make you feel better they've got their own lives and after some time it gets annoying anyways.
Zoe
Zoe
8 Facts About Smurfs That Are Actually Kind of Interesting
Either way, The Smurfs were a blight on the cultural landscape, which will somehow be made even worse by the upcoming CGI movie travesty. After all, Smurfette was already annoying, but her voiced by Katy Perry should have you smurfing your eyes and ears out by the second smurfing act. But still, even the most boring, sappy properties usually have at least one or two interesting things hidden within their layers of horribleness. Here are the few we were able to dredge up from 52 years of Smurfs history. Read 'em and smurf!
8) The Smurfs Started the Zombie Genre
7) The Smurf Village Was Once Bombed into Extinction
Most people would agree that war crimes and genocide are kinda bad. But just in case there were people on the fence, UNICEF created a series of anti-genocide commercials featuring a happy Smurf village that got bombed back into the stone age (which to be honest, wasn't too far back). While you can debate the effectiveness of the message, it certainly didn't pull any punches with it's final shot of a crying baby smurf surrounded by dead Smurfs and the mangled body of Smurfette. Although we have to say it didn't make us any more against war crimes... it just made us want to see more dead Smurfs.
6) There Was a "Poison Smurf" Scare in Britian During the '70s
5) Smurfs Creator Peyo Hates Smurfette
4) The Smurfs Were a Spin-Off from a Less Successful Comic Strip
3) Celebrities Were Voicing Smurfs Well Before the New Movie
Considering the huge number of Smurf crowd scenes, it makes sense that the Smurfs TV series needed huge numbers of voice actors. Now, like every Saturday morning cartoon series, you had a few of the legendary professional voice actors who dominated '80s cartoons like Don Messick (Papa Smurf, Scooby Doo, Muttley), Michael Bell (Handy Smurf, G.I. Joe's Duke, Voltron's Lance) and Frank Welker (Hefty Smurf, Megatron, Scooby Doo's Fred). But a lot of others were well-known actors that did small parts on the show under the head of "additional voices." These include Ed Begley, Jr., Sorrell Booke (The Dukes Of Hazzard's Boss Hogg), Rene Auberjonois (Star Trek DS9's Odo), Edie McClurg (the secretary from Ferris Bueller's Day Off) and Ray Walston. And yes, legendary SNL comedian Phil Hartman pitched in some various voices for different episodes, although we haven't waded through all the episodes to pick out his voice. We don't hate ourselves that much.
2) The Smurf Village iPhone App Cost Some People Thousands of Bucks
1) Smurfberry Crunch Cereal Turned Your Crap Blue
If you're going to have a cereal called Smurfberry Crunch, you'd expect it to be kind of blue, right? So, even though smurfberries in the cartoon were red, Post added a bunch of blue berries into the mix. Unfortunately, the blue food coloring wasn't absorbed by the human body, leading to a bunch of scared mothers worried about their kids' blue poop. It was taken off the market and replaced with a different version, which is a shame because it undoubtedly gave kids the ultimate Smurfs experience. After all, when a Smurf smurfs in the woods... we're betting it's blue, too.
Subscribe to:
Posts (Atom)